 Menu: Start - Blogs - Sportdag 2008 Verslag Veldloop Gemeenteambtenaren Op woensdag 26 maart 2008 stond voor de sportievelingen onder ons wederom het NK Veldloop voor Gemeenteambtenaren op het programma. Dit kampioenschap wordt ieder jaar georganiseerd door een andere gemeente. Dit jaar was de Gemeente Katwijk aan de beurt. Van tevoren was al aangekondigd dat het parcours zwaar zou zijn, over strand en door duinen. Heel wat anders dan we hier in het vlakke hoge Noorden gewend zijn! Via mijn vorige werkgever, de Gemeente Smallingerland, had ik al diverse keren aan de veldloop meegedaan. Vanuit Drachten was het zó geregeld, dat we met eigen auto’s naar de organiserende gemeente toe gingen en dat het inschrijfgeld uit eigen zak betaald moest worden. Hoe anders is dat geregeld bij de Gemeente Leeuwarden! De personeelsvereniging regelt het inschrijfgeld én een mooie grote bus voor de deelnemers. Een geweldige geste! Voor Gosse Dijkstra reden om te proberen zieltjes te winnen voor de PV, wat hem bij mij in ieder geval is gelukt! Ook erg luxe dat we zelfs een eigen teamcaptain mee hebben in de persoon van Hille Leistra, én een eigen fysiotherapeut/masseur, te weten Siemen van Asperen. Goed geregeld dus, in Leeuwarden! Op woensdagochtend om 07:00 uur vertrokken we met een bus van Veenstra, richting Katwijk. Helaas hadden zich enkele lopers ziek dan wel geblesseerd gemeld, zodat we uiteindelijk maar met z’n veertienen op pad gingen. Dat moeten er natuurlijk volgend jaar veel meer zijn! Onderweg kregen we de nodige buien op ons dak. Dat zag er niet goed uit! We arriveerden omstreeks 10:30 uur in Katwijk, op het terrein van voetbalvereniging Quick Boys. In de kleedboxen van de voetbalvereniging konden we ons omkleden, en naderhand douchen. In een grote feesttent op het terrein stelden de diverse sponsoren zich aan de aanwezigen voor. Daar konden de nodige gratis frisbees, petjes, pennen, lippenbalsems, etcetera, etcetera, worden opgehaald op vertoon van je startnummer. Drie Leeuwarder ambtenaren liepen de 6 kilometer, negen ervan deden de 9 kilometer en twee de 12 kilometer. Het bleef gelukkig zo goed als droog; bij de 12-kilometerlopers probeerde het zonnetje zelfs wat door de bewolking heen te breken! We troffen het dus. De uitslagen waren als volgt:
Op de terugweg naar Leeuwarden werden er natuurlijk de nodige sterke verhalen uitgewisseld, en werden de persoonlijke prestaties gevierd, door de één wat uitbundiger dan door de ander (“Wat binne wy moai fuort, net?”). Voor de liefhebbers wat er nog een Indiaas buffet geregeld in restaurant Taj Palace. Sommigen van ons werden hier herenigd met hun wederhelften, zodat de (sterke) verhalen nógmaals verteld konden worden. Ik heb een hele gezellige dag gehad en wil hierbij van de gelegenheid gebruik maken om Gosse Dijkstra en Anton Wijkhuijs hartelijk te bedanken voor het organiseren van deze mooie dag. Hanny Algra Drents-Friese Wold Marathon Voor zaterdag 8 maart staat al een tijdje Diever in mijn agenda. Ik heb me opgegeven voor de Slachtemarathon, en het leek mij goed om ter voorbereiding al eens een keer een marathon te lopen. Als lange duurloop training had ik de laatste tijd de gewoonte van gemaakt om een keer per week hardlopend naar het werk te gaan (van Blija naar Leeuwarden, ongeveer 25 kilometer). Dit heb ik een aantal maanden achter elkaar gedaan en bijna alle weersomstandigheden meegemaakt: harde wind, regen, hagelbuien maar ook mooi windstil weer. Vrijdag goed gegeten, veel aardappelen en boontjes voor de nodige koolhydraten. Ook ´s-morgens een flink ontbijt. Zaterdag dus voor de eerste keer de marathon. Op de maandagavondtraining had Anke gevraagd om mee te rijden. Zij wilde de 28 kilometer lopen. Om 10 uur hadden we in Leeuwarden afgesproken bij de mediamarkt. Iets voor elven waren we in Diever gearriveerd. Na een kop koffie met twee sneden brood in het Dingspilhuus omkleden en inlopen. Na het inlopen nog even wat extra drinken. Om kwart over 12 is de start. Bij de start praat ik nog even met mijn zwager die mij een goede wedstrijd toewenst. Na de start eerst een rondje door Diever en vervolgens begint de grote ronde door het Drents Friese Wold. Het weer is prima, een waterig zonnetje, niet te koud en niet te warm terwijl je in de bossen de wind praktisch niet voelt. Omdat het mijn eerste marathon is heb ik geen idee hoe het zal gaan. Uit verhalen heb ik gehoord dat de echte marathon pas na 35 kilometer begint. Per 5 kilometer staat een bordje. Ik druk bij elk bordje mijn stopwatch even in. Ik was van plan om de marathon rustig te lopen, maar omdat het heel soepel loopt wijzig ik het plan probeer ik het stevige tempo vast te houden. Tussen kilometer zeven en vijftien raak ik in gesprek met een deelnemer uit Hillegom. Hij heeft al tientallen marathons erop zitten. Ik vertel dat dit mijn eerste marathon is. Bij de dertiende kilometer loop ik wat van hem weg en loop op een tweede plaats. Dit duurt niet lang want vlak daarna haalt hij mij in. Ik versnel niet maar blijf in een constant tempo doorlopen. Vlak voordat we in het plaatsje Wateren aankomen staat mijn vader langs de kant. Ik had gevraagd om af en toe wat drinken aan te geven. Hij geeft mij een bidon en fiets achter mij totdat ik genoeg heb gedronken. We spreken daarna het volgende punt af. Ik loop nog steeds soepel, en het gaat boven verwachting goed. Onderweg is er om de vijf kilometer prima verzorging, bij elke post neem ik een stukje koek en banaan en een bekertje water. Na 33 kilometer sluit de 42 kilometer route weer aan op de andere routes, en moet ik af en toe groepjes inhalen. Als ik nog ongeveer zeven kilometer te gaan heb zie ik voor mij de nummer twee lopen. Ik vraag even hoe het gaat. Hij zegt dat het vrij zwaar gaat. Hierna besluit ik om even te versnellen en probeer daarna het tempo vlak te houden tot de finish. Met nog drie kilometer te gaan begint het moeilijk te gaan. Ik denk ik moet nog zo´n 13 minuten, dus maar op pure wilskracht doorgaan. Ik bereik de finish en zie een tijd staan van benden de 3 uur en vijftien minuten, ik realiseer me dat dit een tijd van onder de 3 uur betekent. Van de tijd moet precies 15 minuten worden afgetrokken omdat de klok bij de start van de 28 kilometer die om 12 uur is gestart is gaan lopen. De finish tijd bedraagt 2 uur, 58 minuten en 44 seconden. Na de finish voel ik hoe mijn beenspieren pijn doen. Met m´n eerste marathon ben ik dik tevreden. Hieronder de 5 kilometer tijden: OnE: Intensieve duurloop, 7,23 kilometer, 36 minuten en 56 seconden Gisteren deed ik een krachttraining op de racefiets. 13 keer totaal knalde ik op het (bijna) grootste verzet het spoorviaduct op industrieterrein 'De Hemrik' omhoog en dat kon ik vanmorgen nog wel voelen in mijn benen. Volgens planning zou ik pas morgenavond gaan hardlopen, maar omdat ik dan zeer welkom bezoek krijg, besloot ik vanavond al de benen nog iets meer te vermoeien. Op de planning stond een intensieve duurloop van 45 minuten, waarbij ik 3 blokjes van elk 5 minuten versnel naar zone 2 (D2), elk met 5 minuten rust. De rest van de training doe ik dan in zone 1 (D1). In het avondschemer ga ik op pad. Ik ga linksaf en daarna direct weer linksaf, de Westersingel op. Hier is namelijk geen straatverlichting en dus zometeen pikkedonker. Rustig laat ik de hartslag stijgen naar ongeveer 160. Maag en darmen protesteren direct tegen de inspanning. Te laat gegeten denk ik. Toch worden de steken niet zo overheersend dat ik moet gaan wandelen. Als ik aan het einde van de Westersingel rechtsaf de parallelweg langs de Rijksstraatweg op ga, geeft mijn (verlichte) Edge 10 minuten aan en versnel ik naar D2, op ongeveer 175 hartslagen. Dit gaat wonderwel goed, beter als het warmlopen en probleemloos rond ik het eerste blok van 5 minuten af. Daarna langzamer lopen blijkt wel lastig, want de hartslag zakt moeizaam terug naar 160 en bereikt die waarde pas als de 5 minuten 'rust' erop zitten en ik op ga voor het tweede blok van 5 minuten D2. Ik loop in dit blok al een stukje langzamer dan in het eerste blok, maar het is nu wel makkelijk vol te houden. Als ik bijna in Veenwouden ben, zitten de 5 minuten er al op. Ik loop via het industrieterrein verder en in de licht van het station begin ik aan het laatste blok van 5 minuten. Na afloop hoor ik nog 10 minuten uit te lopen, maar ik ben zo dicht bij huis dat ik doorsteek en na 36 minuten en 56 seconden kan ik rustig uitlopen, terug naar mijn huisje. Lekker gelopen, het ging beter dan ik op basis van de eerste 10 minuten had verwacht. OnE: intenstieve duurloop, 6,75 kilometer, 34 minuten en 50 seconden Normaal fiets ik dus een hoop. Helaas zijn de weersomstandigheden niet echt geweldig om er met de fiets op uit te trekken. De geplande krachttraining van gisteren heb ik dan ook maar aan me voorbij laten gaan en daarvoor in de plaats koos ik vanavond voor de Intensieve Duurloop die voor morgenavond op de planning staat. Met dit weer is het even schuiven met trainingen. Op de gewijzigde planning staat een intensieve duurloop van 40 minuten. Na een kwartiertje warmlopen doe ik één blok van 10 minuten 'intensief' en loop daarna nog ongeveer een kwartiertje uit, afhankelijk van hoeveel kilometer ik dan nog moet lopen. Net als afgelopen zondag ga ik vanuit mijn huisje linksaf de Kuikhorneweg op en laat daar de hartslag rustig stijgen tot het gewenste niveau, in mijn geval rond de 160. Verderop ga ik nu niet linksaf naar Noordbergum, maar rechtdoor de Zwette op. Het loopt een stuk soepeler, althans, het vóelt een stuk soepeler dan afgelopen zondag. Als ik bij de stoplichten de klinkers verlaat het asfaltpad linksaf volg, kom ik in een heerlijk ritme. Ik laat arm- en voetbewegingen exact op elkaar afstemmen en met een vlotte pas kom ik dichterbij de stoplichten van Quatrebras. Als ik hier bijna ben, zie ik dat ik een kwartier heb gelopen en versnel ik mijn pas. Ik ga linksaf terug naar Noordbergum en laat de hartslag stijgen naar 175. Dit wil in het begin maar moeizaam en het duurt enkele minuten voor mijn lichaam zich heeft aangepast aan de gewijzigde intensiteit. In Noordbergum pik ik de route op van afgelopen zondag en vervolg via de parallelweg mijn weg om even verderop weer linksaf te slaan. Na een paar honderd meter over de Westersingel zit het blok van 10 minuten erop en loop ik in rustige draf terug naar mijn huisje. Bijna 35 minuten geeft de Edge aan. Te kort, maar toch erg tevreden over de training, want het liep lekker. OnE: rustige duurloop, 4,7 kilometer, 23 minuten en 40 seconden Onderweg naar Egmond, oftewel 'OnE'. De prestatieloop van afgelopen woensdag gold als opmaat voor een nieuw hardloopseizoen, met als hoofddoel de Egmond Halve Marathon op 14 januari 2008. Het is mijn derde deelname aan dit evenement en driemaal is scheepsrecht. De afgelopen twee edities trainde ik voornamelijk volgens de 'botte-bijl-methode': in heel korte tijd veel opbouw in trainingsduur met als resultaat dat ik bij de start net in staat was om uberhaupt een halve marathon fatsoenlijk uit te lopen. Dit jaar wil ik het anders en vooral beter doen en heb ik een uitgebreid trainingsschema opgesteld, met een combinatie van fiets- en looptrainingen. Hiermee hoop ik beter voorbereid aan de start te staan en uiteindelijk de Egmond Halve Marathon binnen 1 uur en 45 minuten te kunnen lopen. Vandaag dus een eerste loopje. Omdat ik een nieuw huisje en daarmee een nieuwe vertrekplaats heb, moest ik inschatten welke route ongeveer 5,5 kilometer lang zou zijn en waar ik dus een half uurtje over zou doen. Rustig startend ga ik eerst linksaf, de Kuikhorneweg af. De Edge heeft wat moeite met het vinden van voldoende satelieten en laat nog geen snelheid zien. Mijn hartslag klimt langzaam maar zeker naar ongeveer 160 hartslagen en als ik even verderop de Zevenhuisterweg oploop, laat de Edge met een 'piep' weten satelietontvangst te hebben. Het lopen gaat nog wat moeizaam. De prestatieloop zit toch nog in mijn benen en ook het fietstochtje van gisteren voel ik nog wat sluimeren. Ik loop door de bebouwde kom van Noordbergum en ga aan het eind van de weg linksaf de ventweg langs de Rijksstraatweg op. Na een paar honderd meter sla ik weer linksaf, nu de Westersingel in, die vlakbij mijn huisje eindigt. Als het asfalt plaats maakt voor een zandpad, versnel ik kort. Over zand lopen is altijd zwaarder dan je verwacht en met de hartslag rond de 180 kom ik van de zandweg af. Rustig dribbel ik uit tot ik weer bij mijn huis ben om daar een plekje in het gras en in de zon te zoeken om uit te hijgen. 23 minuten, lees ik op de Edge. Het rondje kan de volgende keer iets langer. Ik hoop dat het dan ook allemaal wat soepeler gaat. meer foto's hardlopen sportdag Collega Beitske Zwerver heeft ook nog een serie foto's van het hardlopen tijdens de sportdag gemaakt: http://sportdag.leeuwardenloopt.nl/#fotos Prestatieloop tijdens de sportdag De afgelopen maanden heb ik bar weinig gelopen. Mijn laatste wapenfeit was de Marathon van Leeuwarden. Sinds die tijd heb ik slechts 3x getraind. 2 keer 3 kilometer en 1 keer dus het parcours van de prestatieloop van vandaag. De rest bleef bij goede voornemens. Ik had dus ook weinig verwachtingen van vandaag. Edoch, ik stond mateloos gemotiveerd aan de start, want collega Anton Wijkhuijs had aangegeven 'zeker vóór mij te willen eindigen' en zo'n opmerking werkt op mij als een rode lap op een stier. Als om exact 4 uur het startschot klinkt, sprint ik ik dan ook weg alsof het een 800-meterloop betreft. Het parcours gaat als eerste over het gras, parallel langs het parkeerterrein bij sporthal 'Het Kalverdijkje'. Als we rechtsaf het geasfalteerde fietspad oplopen, loop ik in derde positie met Johannes Postma en Meint Lei voor mij. Onderweg naar het sportveld bij de Camminghahal, hoor ik de bekende snelle stappen van Eelco Hoogeveen dichterbij komen en moet ik genoegen nemen met een vierde positie. Voor we het sportveld oplopen, sluit Anton aan. Zou ik de te snelle start moeten bezuren? Het gras loopt een stuk zwaarder dan de verharde ondergrond van net en hier ben ik met mijn goede basisconditie in het voordeel. Anton kan niet volgen en geeft 20 meter toe als we het sportveld weer aflopen. Een grote groep renners loopt, onder leiding van Gosse Dijkstra dan halverwege het sportveld. Als ik weer asfalt onder mijn schoenen voel, kan ik het tempo wat verhogen. Mijn hartslagmeter geeft 186 aan en dat is prima, ik weet dat ik dat kan volhouden. Aan het einde van de weg ga ik linksaf het smalle asfaltpaadje op, om de sportvelden heen en dan over een klein maar geniepig bruggetje. Het paadje slingert vervolgens verder en ik zie dat mijn voorsprong op Anton groter is geworden. Verderop moeten we scherp linksaf en dan komen we bij de waterpost aan, waar ik een bekertje water aanpak van Jan Wesseling. Ik giet het achter in mijn nek. Als ik de tweede keer aankom bij het sportveld, voel ik mijn benen zuur worden. De aanmoedigingen van Lambert Kappert helpen even, maar bij het oplopen van het veld vrees ik elk moment voorbij gestoken te worden. Als ik het veld afloop, zie ik Anton, vergezeld van 3 andere lopers het veld oplopen. Mijn voorsprong lijkt dus redelijk save. Terug op de weg zie ik tot mijn schrik 193 staan om mijn hartslagmeter. 186 is prima, 193 houd ik niet nog een paar kilometer vol. Ik temporiseer iets en probeer mijn ademhaling onder controle te krijgen. Geconcentreerd loop ik door. Als ik even later weer linksaf ga en de waterpost voor de tweede keer in zicht krijg, is het veld achter mij leeg. Als ik niet echt instort, wordt het dus een vierde plek, weet ik. Bij de waterpost pak ik een bekertje, neem één slok en giet de rest andermaal in mijn nek. Nog 1.800 meter. Mijn hartslagmeter geeft net boven de 12 km/u aan, bij 190 hartslagen. Dat ga ik wel redden, het laatste stuk. Het veld lijkt een stuk minder zwaar dan net en als ik het veld al ruimschoots verlaten heb, kom ik Anton tegen. Ik moedig hem even aan, hij zit tenslotte bij mij in het team, maar ik zie dat een 1e teamplek er waarschijnlijk niet meer in zit. Met de vierde plek, individueel, stevig in handen loopt het een stuk ontspannender en in een lekker tempo rond ik de laatste kilometer af. Aangemoedigd door veel enthousiaste collega's ga ik bij de derde keer langs de waterpost rechtsaf het gras op en met 26 minuten en één seconde kan ik afklokken onder het finishdoek. Lekker gelopen en tevreden over de einduitslag. Damwaldrin Damwaldrin 8 september 2007 Vandaag had je in noord Nederland de keuze uit wel drie lopen: de Fish Potato Run van Urk naar Emmeloord, de RUN in Winschoten en de Damwaldrin in Damwoude. Vorig jaar heb ik de Fish Potato Run gelopen. Een leuke loop die zeker voor herhaling vatbaar is. Omdat de loop in Damwoude veel dichter bij is heb ik voor deze nieuwe loop gekozen. Tijdens een kop koffie in de feesttent praat ik voor de loop nog even met Auke Postma die woensdag de Ee loop in Britsum gewonnen heeft. Hij doet vandaag de 10 Engelse mijlen terwijl ik aangeef de 10 kilometer te gaan lopen. Ik probeer niet te snel van start te gaan. Ik loop gelijkmatig door en na ongeveer 1 kilometer kom ik op kop van de wedstrijd te lopen. Tijdens de eerste drie kilometer loopt het makkelijk met de wind in de rug. Hierna volgt een stuk dat grotendeels tegen de wind in is. Het parcours gaat over kleine landwegen en een fietspad. Ondanks de stevige tegenwind kan ik het tempo goed vasthouden en kom uit op een driesprong tussen Rinsumageest en Damwoude. Hierna rechtsaf richting Damwoude. In het dorp moet nog een lus moet worden gemaakt. Ik finish in een tijd van 36 minuten en 27 seconden. De eerste editie van de Damwaldrin is geslaagd. Het is een goed georganiseerde loop over en mooi parcours. Hieronder staan nog enkele uitslagen vanaf het laatste verslag van het laatste verslag van de Olde Wierdenloop in Opende: 18-07 - 10 kilometer ´Holle Poarte campingloop Makkum´ – 2e plaats 36:17; 21-07 – 20 kilometer ´midzomeravondmarathon Diever´ – 1e plaats 1:17:37; 28-07 – 21,1 kilometer ´halve marathon Lauwersoog – Ulrum´ – 22e plaats heren senioren 1:21:15; 18-08 – 9250 meter ´Voorwaarts Halve marathon Bovensmilde´ – 4e plaats 33:34; 29-08 – 20,6 kilometer ´visserijdagenloop Harlingen´ – 3e plaats 1:17:54; 01-09 - 10,5 kilometer ´kring apotheek run Appelscha´ - 3e plaats 39:07 en 05-09 – 15,3 kilometer ´Ee loop Britsum´ 4e plaats 57:31. Prestatieloop sportdag 2007 Alle informatie over de prestatieloop tijdens de sportdag 2007 vind je hier: http://sportdag.leeuwardenloopt.nl
Olde Wierdenloop, Opende Vandaag weer naar de provincie Groningen voor de Olde Wierdenloop. De omstandigheden waren dit jaar totaal verschillend met vorig jaar. Vorig jaar bereikte de temperatuur bijna tropische waarden. Dit jaar was het een graad of 17 en waaide het flink, maar het was wel droog. Eerst een rondje inlopen, wat rekken en strekken en een paar steigerungen (geleidelijke opbouw van het tempo op van 0 naar ongeveer 90 % over ongeveer honderd meter). Daarna de korte broek aandoen en naar de start. Vlak voor het 1e kilometerpunt haal ik een groepje in, daarna probeer ik met een constant tempo de route te vervolgen. Hoewel langs het parcours veel bomen staan, waait op sommige gedeelten toch hard en dit gaat soms wat ten koste van de snelheid. Bij het 2e kilometerpunt word ik opeens ingehaald door Saher Yousef die vorig jaar het parcoursrecord heeft gevestigd. Hij is waarschijnlijk iets te laat bij de start gekomen. Ongeveer bij het 5 kilometerpunt roept een toeschouwer dat ik op 10e positie loop. In de volgende kilometers word ik door twee lopers ingehaald. Omdat ik me voorgenomen heb hetzelfde tempo aan te houden – ik moet nog zo´n 15 kilometer- probeer ik niet aan te haken en laat ik deze lopers gaan. Bij de negende kilometer gaat de route ongeveer twee kilometer over een smal beschut fietspad wat me bekend voorkomt van de loop in Marum. Hier kan ik wat versnellen en loopt het soepel. In de volgende kilometers komt de wind schuin van voren en gaat het minder snel. Door de harde wind en daardoor lage gevoelstemperatuur voelen mijn armen wat koud aan. Vlak na Strandheem moet nog een lusje worden gelopen waarna het parcours richting Opende gaat. Bij het oversteken van de weg in Opende merk in dat er een loper vlak achter mij loop. Omdat ik net het 20 kilometerpunt gepasseerd ben weet ik dat het niet ver meer is en zet ik flink aan. Ik kan dit vol houden tot aan de finish en kom binnen in een tijd van 1:25:27 (10e plaats (van 117). Winnaar is Jan Venhuizen in 1:11:23, waarmee hij het parcoursrecord van Saher Yousef heeft geëvenaard. Stadsloop Appingedam Na het inschrijven even warm lopen en daarna naar de start. De start vindt in gedeelten plaats. Eerst de wedstrijdloop en een half uur later de bedrijvenloop en de recreanten. Om 19:00 uur lost Erica Terpstra het startschot voor de wedstrijd. Er staat een enorm sterkt deelnemersveld. Omdat ik deze week een aantal lange duurlopen heb gedaan wil ik proberen om niet te snel van start te gaan en een constante wedstrijd te lopen. Ik vind aansluiting bij een groepje en loop de eerste vijf kilometer in 18:04. Langs het parcours staat heel veel publiek. Om ervoor te zorgen dat de route exact 10 kilometer heeft de organisatie langs enkele punten, zoals stoepranden, linten gespannen zodat er niet een hoekje kan worden afgesneden. In de straten rondom de finish wordt live verslag gedaan van het verloop van de wedstrijd, hierdoor is voor het publiek het heel leuk de wedstrijd te volgen. In de tweede ronde loop ik iets minder snel in een tijd van 19:09. Ik ben tevreden met de 31e plaats bij de mannen senioren (van 79) en totaal 42e plaats (van 281) in een eindtijd van 37:13, (16,10 per uur). Winnaar is Abdellah Fallil uit Marokko in een heel snelle tijd van 28:05 (20,83 per uur). Na een aantal Keniaanse en Ethiopische deelnemers komt de eerste Nederlander, Koen Raymaekers binnen op een 10e plaats in een tijd van 29:52. 10 Engelse Mijlen, Sint Nicolaasga / Artemisrun Winsum Ik heb me voorgenomen om niet zo snel van start te gaan. Bij de splitsing van de 10 kilometer en de 16,1 kilometer zie ik dat ik op 3e positie loop. In de volgende kilometer kom ik dichter bij en kom ik vervolgens op de 2e positie te lopen. De route loopt langs het Koevordermeer in de richting van Langweer. Bij langweer moet een lusje worden gemaakt tot de drinkpost en daarna moet een klein stukje van dezelfde route terug worden gelopen. Hierna moet het fietspad naar rechts worden gevolg. Op een gegeven moment zie ik de koploper terugkomen. Het blijkt dat de voorfietser een bordje heeft gemist. Ik zie het bordje voor rechtsaf wel en kom op kop te lopen. Na ongeveer een kleine kilometer komt de koploper, Harry Wynja mij weer voorbij. In Langweer zelf ga ik hem weer voorbij. Ik heb erg goede benen en het loopt heel soepel. Ik houd de voorsprong tot in de straten van Sint Nicolaasga. Ik hoor dat Harry Wynja dichterbij komt en met een felle sprint is hij mij opeens gepasseerd. Met nog ongeveer tweehonderd meter te gaan zie ik dat ik hem niet meer in kan halen en loop ik in hetzelfde tempo door. Ik eindig de 10 Engelse mijlen in een tijd van 1:01:51, negen seconden achter de winnaar. Na afloop feliciteer ik Harry Wynja nog met zijn overwinning. Ook praat ik nog even met de fietser. Hij vindt het jammer dat hij het bordje had gemist. Op het moment dat hij passeerde stond er een motor voor het bordje geparkeerd. Gelukkig wordt het voorval met het gemiste bordje sportief opgevat. Artemisrun Winsum (23-06-07) De loop in Winsum bestaat uit vier ronden, een van 1.750 meter en drie van 2.750 meter. In elke ronde van 2.750 meter zit een klimmetje tegen de terp op. Net als woensdag ben ik van plan om niet te hard van start te gaan. De eerste ronde van 1.750 meter kom ik door in een tijd van 6:25:8. De volgende ronden van 2.750 meter loop ik in respectievelijk 9:58:2, 10:18:9 en 10:00:2. Bij de start is het wat regenachtig weer, tijdens de wedstrijd begint het steeds harder en in de tweede ronde is er dichtbij een forse onweersklap. Halverwege de derde ronde wordt het gelukkig droog. Het leuke van de tussentijden is dat je kunt zien hoe je de wedstrijd hebt opgebouwd. De eerste ronde in 16,38 km, de tweede in 16,56 km, de derde in 16,00 km en de laatste ronde in 16,50 km. Dat de laatste ronde sneller is komt doordat ik ongeveer vierhonderd meter voor de finish nog flink heb aangezet omdat ik nog vrij veel energie over had. Vlak voor de finish heb ik nog twee lopers in kunnen halen. Ik finish in een tijd van 36:43:2. Dit is een seconde boven mijn persoonlijk record op de 10 kilometer. Hiermee haal ik de 12e plaats (van 55) bij de mannen senioren en de 28e plaats over het totaal (van 295). Winnaar werd Wim Opten in een tijd van 31:35:9. Leijenloop, Opeinde De route van de Leijenloop loopt van Opeinde, over Rottevalle en Oostermeer richting Suameer. Vlak voor Suameer gaat het richting De Tike en vervolgens terug naar Opeinde. De mooie route is vrij beschut doordat er langs vrijwel de hele route bomen staan. Bij de start van de 21,1 kilometer ben ik vrij snel van start gegaan. Omdat de lucht de afgelopen week vrij vochtig was, was ik wat kortademig en hoeste af en toe wat slijm op. Ik kon hierdoor wat minder lucht krijgen. Bij Rottevalle lig ik op een vierde plaats in de wedstrijd. Tussen Rottevalle en Oostermeer komt een groepje van twee personen dichterbij. Ik probeer hierbij te blijven. Dit lukt ongeveer een kilometer, daarna versnelt de voorste loper van het groepje. Bij de drinkpost in Oostermeer krijg ik wat last van steken in mijn linkerzij. Omdat ik dit wel vaker heb gehad weet ik dat dit na een paar minuten wel weer over is. Toch drukt dit het tempo wat. Ik wordt door een aantal lopers ingehaald. Vlak voor De Tike is de laatste verzorgingspost. Het is nu nog ongeveer 4 kilometer tot de finish. De finish bereik ik in een tijd van 1:28:38, een negende plaats (van 70). Winnaar was Benjamin Kok, in een tijd van 1:14:46. Ik ben niet helemaal tevreden over de tijd. Ik wil in de volgende halve marathon wat rustiger starten en dan proberen om wat constanter de kilometers te lopen. 10 km volgens verwachting volbracht Zondagochtend vroeg uit de veren. Eerst nog even de online inschrijving van de Ameland Adventure Run klaar gezet. Het was de zaterdagavond een latertje geworden vanwege een familieweekend op de camping in Oudega. Die avond realiseerde ik me dat ik geen sportdrank in huis had. Dan maar een halve liter Coca Cola in de tas. Vrouw en kinderen moesten om 09:30 uur bij de Leeuwarder Courant aanwezig zijn. Zij hielpen bij de verzorging op het 10 en 30 km-punt van de marathon op de Tijnjedyk bij de Intratuin. Ik werd bij de rotonde bij de Achmea uit de auto gezet en liep al drinkend van mijn Coca Cola naar de Oldehove. Ik kwam al gauw diverse collega’s en bekenden tegen. Ik ging me omkleden in de Prinsentuin en terug bij de Oldehove was het al een gezellige drukte. Mijn halve liter Cola was al achter de kiezen. Diverse collega’s waren present en het weer leek goed. Ik voelde me goed en was ervan overtuigd dat mijn streeftijd van 52:30 erin zou zitten. Ten tijde van de start was er nog niets van de warmte te voelen. De eerste ronde ging ik redelijk snel van start. Op de Oosterkade liep ik collega Ronny Bruinsma voorbij. Ik wist dat ik de meeste andere collega’s al vanaf de start voor was. Niet alleen de streeftijd van 52:30 was namelijk belangrijk. Toen ik het Waagplein opliep realiseerde ik me wel dat ik dit tempo niet Bij de verversingspost op de kop van de Nieuwestad ging ik toch even met een bekertje in de hand enkele meters wandelen. Promt kwam Harry Holterman langzij. Ik vervolgde direct weer mijn al wat meer ingezakte looppas tempo, maar Harry ging langzaam maar zeker verder vooruit. Ik begon mijn horloge te raadplegen en ik begon me zorgen te maken over mijn eindtijd. Op de Groeneweg kon ik toch nog heel lichtjes versnellen wat uiteindelijk resulteerde in een prima eindtijd van 0:51:40. Voldaan ging ik douchen en lopend naar het 30-km-punt van de marathon, waar ik nog menig marathonloper van water, sportdrank en sponzen kon voorzien. Onderweg kwam ik Meint, Mettje, Johan en Henk tegen op het Vliet. Ik was blij dat ik gekozen had voor de 10 km. Volledige uitslag van Gemeentepersoneel: http://www.leeuwardenloopt.nl/index.php?/pages/uitslagen.php Verslag van de Marathon van Leeuwarden
De zon heeft de meeste bewolking inmiddels wel weggedreven en ik weet dat het resterende deel alsnog warm gaat worden. Mijn benen voelen echter prima, zelfs soepel. Mijn maag verteert het water zonder problemen en dus heb ik veel vertrouwen in het Langs het water gaan we in één rechte lijn terug het centrum van Leeuwarden in. Ik kan een glimlach niet onderdrukken als ik aan de reling van het spoorviaduct een spandoek zie hangen: "Johan is een held", staat er in koeienletters op. Beitske heeft haar belofte uitgevoerd. Veel sponzen en particuliere waterinitiatieven zorgen voor verkoeling. Ik heb de wind in de rug en dus is alles welkom. Ik probeer de snelheid wat te verhogen, wat redelijk gaat. Langzaam kruipt mijn hartslag richting 180. Genadeloos trekt mijn lichaam echter aan de rem als ik het Noordvliet op loop, want ik krijg een steek in mijn zij, waardoor ik noodgedwongen rustiger aan moet doen. Op het Zuidvliet ligt een dame met oververhittingverschijnselen tegen een dranghek. Zo dicht bij de finish en niet gehaald, want een ambulance haalt haar op. Ik zit in de laatste kilometer en negeer de nog steeds wat opkomende kramp door te versnellen. Collega Anton staat langs de kant foto's te maken. Over de brug, rechtsaf de Nieuwekade op. De rij met toeschouwers wordt langzaam aan dichter. "Kom op, Johan", hoor ik mijn baas Anno rechts van me roepen. Ik zwaai terug en krijg de rotonde in het vizier die me linksaf de Groeneweg op stuurt voor de laatste paar honderd meter naar de finish. Collega Rienk staat schreeuwend op de dranghekken me aan te moedigen. Het voelt goed en ik versnel nog maar eens. Collega Ronny met vrouw moedigt me aan voor de laatste meters, waarna ik tevreden kan afklokken op de finishlijn.
Mijn klokje geeft geen uitsluitsel over de tijd, maar het zal rond de 2 uur zijn. Geen pr, toch ben ik tevreden, want het is de hele rit lekker soepel gegaan en ik heb de warmte goed weten te verteren. Afgezien van wat pijnlijke voeten, voel ik me prima. Collega's Lambert en Cathrien (die beide vanwege blessures niet konden meedoen) feliciteren me met de loop en hebben een aardigheidje in de vorm van een opgestoken duim. Langs de kant van het parcours wachten we op de binnenkomst van andere collega's, die langzaam binnen druppelen. Henk komt een ruim kwartier na me binnen. Hem vóór blijven is dus zeker gelukt. Hij is zeer tevreden, want de omstandigheden waren toch zwaar. Een half uurtje later gaan we weer, op weg naar naar huis. Een prachtig evenement, waarover ik niet minder dan tevreden kan zijn. En dat ben ik dan ook. Terugblik Nog ietwat stijfjes en met een lichte hoofdpijn zit ik nu achter de computer. Het zit er op! De halve marathon is achter de rug. Terugkijkend ben ik redelijk tevreden. Ik liep vanochtend 2.12.55. Toen ik in maart 2007 aan de clinic begon, had ik een tijd onder de twee uur voor ogen. Maar ik zag gelukkig al vrij snel in, dat dat niet haalbaar was. En helemaal niet met die warmte van vandaag! Ik heb ooit in Opende Gr 1.59 gelopen, maar kennelijk waren de omstandigheden én ikzelf toen gewoon perfekt, want daarna heb ik dat nooit meer gepresteerd. Toen we vanochtend om 10.30 uur van start gingen, was het al wel redelijk warm, maar ook nog bewolkt. De eerste helft van de halve marathon heb ik daarom met mede-clinicers Lia, Petra, Lies en Janet redelijk gemakkelijk kunnen lopen. Daarna kwam de zon er bij en toen werd het voor mij toch wel redelijk afzien. De laatste drie, vier kilometers waren echt afmattend. Dat was voorheen al mijn probleem, en dat is dus mijn probleem gebleven. Maar goed, ik heb het volbracht en daar ben ik toch wel trots op. De organisatie vond ik verder prima. Er stonden gelukkig veel mensen langs de kant. Zo nu en dan liepen we gewoon met kippevel, zo mooi! Er was voldoende water en verzorging onderweg. Veel mensen die langs de route wonen, stonden nog extra met water en/of tuinslang langs de kant. Perfekt! Al met al heb ik een leuke clinic gevolgd waar ik zeker dingen heb geleerd, en heb ik vandaag een heel leuke dag gehad. En die hoofdpijn, en die stijfheid, ach, dat is morgen wel weer over....
Omloop Grolloo Na het inschrijven loop ik heel rustig in. Daarna drink ik nog wat sportdrank en ga naar de start. Er doen 286 atleten mee aan de wedstrijd op de 10 kilometer. Ook is er een 5 kilometer recreatieloop. Na de start moet eerst een ronde worden gelopen over het sportveld. De ronde is met linten aangegeven. Hierna volgen twee grote ronden. Op het sportveld heb ik wat moeite om mensen in te halen omdat de ruimte tussen de linten vrij beperkt is. Na een aantal groepjes te hebben ingehaald vind ik aansluiting bij een groepje dat ongeveer mijn tempo loopt. In de tweede ronde moet ik bij ongeveer het 6 kilometerpunt afhaken van het groepje omdat het iets te snel gaat. Na de verzorging kan ik tussen het 7 en 8 kilometerpunt weer wat versnellen en kan ik het gaatje weer kleiner maken. Tijdens de tweede ronde breekt de zon vel door terwijl de route helemaal uit de wind ligt aan de zonzijde van het bos. Het is op het fietspad enorm warm. Op wilskracht ga ik door omdat ik weet dan het nog ongeveer anderhalve kilometer is. Op het sportveld kan ik de laatste honderd meter versnellen. Bij de finish krijgt iedere deelnemer een natte theedoek om zich te laten afkoelen. Ik ga in de schaduw zitten met de theedoek in mijn nek. Ondertussen praat ik met de andere deelnemers hoe het gegaan is. Na een paar minuten te hebben uitgerust drink ik wat en laat twee bekertjes met koud water over mijn hoofd lopen om af te koelen. Ik ben gefinisht in een tijd van 37:45.3, hiermee heb ik een 10 e plaats bij de heren senioren gehaald (van 53); over het totaal aantal deelnemers de 13e plaats (van286). Gezien de warme omstandigheden was ik tevreden met deze tijd. Winnaar was Simon Vroemen in een tijd van 31:30.2. De organisatie in Grolloo had vanwege het derde lustrum van de omloop een tweetal schaatsers, Rintje Ritsma en Gerard van der Velde, uitgenodigd. De loop past in het trainingschema voor de komende winter. Rintje liep mee in de 10 kilometer wedstrijd en kwam over de finish in een tijd van 47:48.5. Na afloop van de wedstrijd ontvangt iedere deelnemer een paar loopsokken als herinnering. Speciale aanbieding ! Vanwege afzeggingen voor de Marathon van Leeuwarden zondag 10 juni hebben we in de aanbieding: 3 startnummers voor de 5 km en 1 startnummer voor de 21,1 km Belangstellenden kunnen zich melden bij Anton Wijkhuijs (tel: 8100). Degenen die zich later hebben aangemeld en de plaats van andere uitvallers innemen, kunnen zich onder eigen naam 9 of 10 juni aanmelden bij het wedstrijdsecretariaat om hun startnummer en chip op te halen. Parcoursverkenning per fiets van de Halve Marathon Vanmiddag heb ik het parcours verkend van de halve (en dus ook de hele) marathon; per fiets welteverstaan. Ik ben rond half één vertrokken, met de mobiel in mijn handen om (veel) foto's te kunnen maken. De trip heb ik vastgelegd met mijn gps, zodat jullie de route ook kunnen bekijken. Danzij de website Ttsm.com kunnen jullie ook precies zien waar de foto's zijn gemaakt. Je kunt de foto's bekijken door op het cameraatje te klikken. Ook kun je de trip hier bekijken of de foto's hier. Onduidelijk wie Marathon van Leeuwarden stil kan leggen Een berichtje op Liwwadders.nl: Het is onduidelijk wie op basis van welke criteria en op welk moment de Marathon van Leeuwarden kan stilleggen. “Wie heeft de leiding? Dat is een goede vraag: ik heb het niet scherp voor ogen”, zegt Harjan van Dam, voorzitter van de organiserende Stichting Gezonde Stad Leeuwarden, die evenwel stelt dat de veiligheid van de lopers aanstaande zondag optimaal is gewaarborgd.
Tips en adviezen van onze sportfysiotherapeut Tips en adviezen van onze sportfysiotherapeut Siemen van Asperen Misschien ten overvloede maar hier nog wat adviezen voor de loopgroep: Wat wel wordt aangeraden: 1. Normale voeding biedt voldoende brandstof voor normale trainingen. Voor een wedstrijd is 2. Eet 2 tot 1,5 uur voor de training en drink vlak ervoor minstens één glas water; daarmee kun je een uur voort. Vooral vocht inname is sterk afhankelijk van het weer en weersvoorspelling. 3. Loop 5 tot 10 minuten rustig warm voordat je aan een training of prestatieloop begint. 4. Compenseer na het lopen het vochtverlies door voldoende water te drinken. Met sportdrank c.q. bouillon vul je o.a. mineralen en zouten aan. 5. Geef na een zware training of prestatieloop je lichaam zeker 1 dag rust om te herstellen. 6. Ga na de training of prestatieloop doe je er goed aan om uit te lopen en de verkorte spieren weer op lengte te brengen met passieve rekoefeningen. Wat wordt afgeraden 1. Loop niet te hard van stapel en ga niet als een dwaas door om je doel te bereiken. Luister 2. Loop eerst goed warm, voordat je bij een prestatieloop van start gaat. 3. Probeer niet om zo mooi mogelijk te lopen, maar zo efficiënt mogelijk. Je moet zo weinig mogelijk energie verspillen. Zoek een vloeiende, ontspannen loopstijl. 4. Stop nooit abrupt, maar loop 5. Neem tijdens het lopen nooit een banaan, tenzij hij zeer rijp is! Onrijpe banaan geeft vaak maag- en darmproblemen. 6. Sensoren rond je gewrichten geven informatie over stand, beweging en belasting. Zodra een pijnprikkel alarm slaat, is het dus tijd je houding of belasting te corrigeren, voordat dit overgaat in een blessure. 7. Loop niet door met blessures! Een pijntje is een blessure als je erdoor niet natuurlijk kunt hardlopen, als het langer duurt dan een week of als het erger wordt, zoek dan zo snel mogelijk professionele hulp. Algemeen Door hardlopen kun je geestelijk ontspannen, waardoor je de dagelijkse activiteiten beter aankunt. Kijk om je heen, lach naar de mensen en geniet. Rustige duurloop, 15,3 kilometer, 1 uur 29 minuten en 25 seconden Een pijnljke rug, een opkomend verkoudheidje en nog iets vermoeide spieren van afgelopen woensdag, hielden de loopschoenen gisteren in de kast. In plaats daarvan, trok ik er maar op uit met de fiets voor een rustige duurtraining van een uurtje of twee; een eerste (en vooral vlakke) rit weer na de week fietsvakantie in Frankrijk. Vanmorgen voelden mijn benen nog wel wat vermoeid van het fietsen en ook de rug draaide nog niet helemaal lekker. De loopspieren schreeuwden echter om uitgelaten te worden en daarom ging ik net na twaalven op pad voor een lange, rustige duurloop. De planning was ruim 15 kilometer, maar ik had me voorgenomen om, als het niet zou gaan, deze eventueel drastisch in te korten. Het begin loopt prima. Rustig laat ik de hartslag stijgen naar rond de 150 en als ik net buiten Hardegarijp het fietspad oploop, lijkt het een heerlijk loopje te worden. Waar ik normaal rechtsaf ga, steek ik nu rechtdoor op weg naar Bergum. Het vlakke en beschutte fietspad loopt heerlijk. De hartslag kruipt langzaam 5 slagen omhoog en dat merk ik in mijn maagstreek. Een iets tragere tred laat de pijn snel weer wegzakken. Bij Bergum heb ik er pas 4 kilometer opzitten, hoewel het er wel 40 lijken. De laatste kilometer ging het namelijk niet echt meer en ik denk er over om maar linksaf af te steken. Ik besluit om in ieder geval nog de Tuskendijken te nemen. Als ik hier aan het einde ben, is de eerste dip over en sla ik dus niet af maar ga rechtdoor, de Menno van Coehoornweg op. Op deze weg had ik het, nog niet zo lang geleden, tijdens de "Slach om'e Mar" bijzonder zwaar. Toen ging ik echter de andere kant op en waren het de laatste loodjes. Nu gaat het een stuk beter. Ik ga linksaf, de Ritskeloane in. Een slingerend schelpenpaadje loopt heerlijk, in elk geval een stuk beter dan de bollopende klinkerweg van net. Ik groet een tegemoetkomende hardloper die net zo snel, of beter gezegd: net zo langzaam, loopt als ik, want ondanks dat het heerlijk loopt geeft de snelheidsmeter vaker 10 dan 11 per uur aan. Ik maak me er niet druk om, want ik voel ook nog geen greintje vermoeidheid. Daarom sla ik aan het einde van de weg rechtsaf het fietspad op, waar ik een vrouwelijke hardloopster tegenkom. Ze kijkt nogal moeilijk, zou ik dat ook doen, vraag ik me af? Een pijnscheut in mijn rechtervoet, zomaar uit het niets. Het voelt vervelend, maar ik kan wel doorlopen en dat doe ik dan dus ook, hopende dat de pijn zal wegzakken. Even verderop ga ik linksaf de bossingel in. Mijn voet wordt steeds vervelender en ik zoek een alternatief om te landen, wat een beetje helpt. In Noordbergum steek ik de drukke Rijksstraatweg over. Ook nu neem ik niet de kortste weg, maar ga rechtdoor de Westersingel op. Ook het laatste stukje van de geplande rit, laat ik niet onbelopen. Langzaam begint nu toch de vermoeidheid te komen. De Westersingel eindigt met een onverharde, zanderige weg. Het is een stuk zwaarder dan asfalt en de hartslag loopt op naar de 165, om verderop op verhard weer rustig terug te zakken. Nu kan ik linksaf, terug naar huis. Nog een kilometer of 5, leert mijn klokje me. De kuikhornsterweg bestaat uit klinkers en loopt rond, waardoor ik de vlakke stukken in de bermkanten opzoek voor het comfort. Tegen dit stukje had ik op gekeken, maar het is onterecht, want ik ben zomaar in Veenwoudsterwal, waar ik via De Wal en de Foksegatten, opnieuw een klinkerweggetje, begin aan de laatste kilometers. Dat ik nu toch wel vermoeid begin te raken, merk ik aan het feit dat ik moeite begin te krijgen aan het maken van een volwaardige stap. Ik moet mezelf soms even aansporen te blijven letten op de techniek. Het bordje 'Hardegarijp' voelt als een verlossing en als ik mijn huis weer in zicht krijg en afklok, ben ik blij dat ik er ben. Rustig loop ik de laatste honderd meter uit. 15,3 kilometer volgens mijn klokje. Volgende week zondag dus nog bijna 6 kilometer verder dan dit. De komende week dus maar eens rustig herstellen en hopen op een goede dag. Deze 15 kilometer heb ik maar weer en ondanks de kleine ongemakjes onderweg, heb ik toch nog lekker gelopen.
Ronde van Oranjewoud Na het inlopen praat ik nog met een aantal mensen tot om 11:00 uur het startschot klinkt. De route gaat direct onder de snelweg door naar Oranjewoud. Na het dorp loopt het mooie parcours door de bossen tot aan Katlijk. In de bossen vindt ook een survival plaats. De deelnemers aan de survival moeten over allerlei soorten hindernissen weten te overwinnen. De eerste twaalf kilometer kan ik een vrij constante snelheid aanhouden en loop ik mee in een groepje van drie man. Na het bos gaat het parcours richting De Knipe. Op dit gedeelte voel ik dat mijn benen wat beginnen de verzuren en moet ik afhaken van het groepje en een iets lagere snelheid aanhouden. Van De Knipe tot aan de finish bij het stadion gaat het lopen weer beter. Ik bereik de finish in een tijd van 1:02:49, 15,38 km per uur. De winnaar Rudie van der Lelie komt binnen in een tijd van 53:44. In een heel hoog gemiddelde van 17,98 km per uur. Na afloop krijgen alle deelnemers een leuke herinnering in de vorm van een loopshirt. Sponsoractie voor DOV 72 ambtenaren van de gemeente Leeuwarden nemen deel aan de Marathon van Leeuwarden. Gezamenlijk doen wij iets extra's rondom onze deelname door een goed doel te steunen. Gekozen is voor het sponsoren van De Leeuwarder Gehandicaptensportvereniging DOV. De Gehandicapten Sportvereniging “Door Ontspanning Valide” (DOV), te Leeuwarden en het Medisch Centrum Leeuwarden, Divisie Ouderen Zorg (D.O.Z.), te Leeuwarden hebben meer dan dertig jaar een volledig aangepaste bus voor het vervoer van mensen met een beperking. Bij DOV wordt de bus ingezet voor het halen en brengen van leden naar de sportactiviteiten. D.O.Z. gebruikt de bus voor het vervoer van haar cliënten op dagtripjes of andere reisjes. Omdat de bus op korte termijn moet worden vervangen, zou een financiële bijdrage bijzonder welkom zijn. Dus als een deelnemende collega vraagt om gesponsort te worden.. Aarzel dan niet en lever een bijdrage. Je kunt hem stimuleren om sneller te lopen door een bonus te geven indien hij een snellere eindtijd haalt dan zijn ingevulde streeftijd. mijn voorbereidingen In februari heb ik mij, als één van de initiators en organisators van de gezamenlijke deelname van gemeente ambtenaren aan de Marathon van Leeuwarden, enthousiast aangesloten bij de trainingsgroep op donderdagmiddag onder leiding van Jolanda Jansen. Nooit eerder had ik aan looptraining gedaan. Al enkele jaren doe ik jaarlijks aan een stuk of 3 loopevenementen mee (MCL Fitrun, Ambtenaren Veldloop, Elfsteden Estafetteloop). Altijd maximaal 10 km en altijd met 6 weken voorbereiding. Die voorbereiding bestond uit een rondje van 4,9 km om mijn voormalige woonplaats Britsum. Dit keer zou ik het serieus aanpakken. Nu ruim een week voor de MvL moet ik helaas constateren dat het niet is gelukt. Donderdagmiddag 31 mei was ik voor het eerst na de ambtenaren veldloop (28 maart) weer present in de Prinsentuin. Mijn schoenen hebben al die weken in het schoenentasje gezeten. Gelukkig was het 28 maart prachtig zonnig weer geweest en was ook de ondergrond droog.... Het lopen ging donderdagmiddag prima, net als alle andere keren in februari en maart overigens. Komende week nog even in mijn nieuwe woonplaats Franeker een loopparcoursje van circa 6 km uitzoeken en de 10 km zal zondag 10 juni in circa 52.30 afgewerkt moeten kunnen worden. Of zal de barbeque op zaterdagavond 9 juni roet in het eten gooien?
Rustige duurloop, 5,5 kilometer, 31 minuten 13 seconden De afgelopen week was ik op fietsvakantie in Zuid-Frankrijk, Bédoin (Provence) om precies te zijn, aan de voet van de Mont Ventoux. Het weekje trainen werd afgesloten met deelname aan de cyclo 'La Ventoux Beaumes-de-Venise' over 144 kilometer, afgelopen zaterdag en daags erna met een klimtijdrit over 21,4 kilometer op de mythische Mont Ventoux. Beide gingen bijzonder succesvol en ik kreeg dan ook voor beide de classificatie 'Goud' toegekend; hiervoor moet je, afhankelijk van leeftijdscategorie en geslacht, binnen een bepaalde tijd door de finish komen. Weer twee diploma's om in te lijsten. Het volledige verslag vind je overigens op mijn eigen site: www.zitvlees.nl (dagboek). Maar goed, fietsen is geen lopen en toen ik de kalender nakeek, zag ik niet alleen dat ik op 10 mei voor het laatst heb gelopen, maar ook dat de halve marathon volgende week zondag al is. Qua lopen dus niet echt een ideale voorbereiding. Om toch nog wat kilometertjes te maken, trok ik er gisteravond even op uit. Ik had me voorgenomen om vooral rustig te lopen, omdat ik de vorige keren met steeds meer pijntjes thuis was gekomen; waarschijnlijk omdat ik steeds harder ging lopen en daardoor meer belasting op de voeten kreeg. Zo'n beetje rond de 150 hartslagen, voor mij een rustige duurloop, leek me prima. Waar ik in het begin vermoeidheid en een slecht ritme verwachtte, viel dat reuze mee. Eigenlijk ging het vanaf de eerste meters prima, een soepele tred en een goede hartslag. Snel ging het niet: hooguit 11 kilometer per uur, maar dat maakt niet uit, want het liep heerlijk. Bijzonder vind ik, dat als je langzamer loopt, het toch net lijkt of het sneller gaat. Zonder problemen kwam ik na een ruime 31 minuten (10,6 gem.) weer thuis aan. Het doel is om aanstaande zaterdag de 10 Engelse Mijl van de ronde van Oranjewoud te gaan lopen, om zo nog even een lange afstand in de benen te krijgen. Misschien de maandag erna nog een korte herstelloop, maar daarna moet het voldoende zijn. Rust, zoals Anton zegt (alhoewel hij uitsluitend rust i.p.v. traint...), is ook belangrijk. Een toptijd zal het volgende week zondag niet worden, maar met een beetje geluk, gaat het een stuk beter als in Burgum.  Marumer omloop Ik loop te weinig wedstrijden in dit circuit om voor de eindclassering in aanmerking te komen (hiervoor moet je minimaal 8 wedstrijden meedoen) maar af en toe loop ik wel een wedstrijd mee. Aan de 10 kilometer doen vandaag in Marum totaal 389 lopers mee. Als ik een kwartier voor de start bij het startvak ben staat dit al aardig vol met lopers. Na het startschot duurt het even voordat ik over de mat loop waar de starttijd wordt geregistreerd. Na ongeveer drie tot vierhonderd meter heb ik de ruimte om goed door te lopen en kan ik hele groepen lopers inhalen. Na ongeveer drie kilometer beland ik bij een groepje dat ongeveer hetzelfde tempo loopt. In de volgende kilometers merk ik dat ik wat te snel van start ben gegaan en loop ik wat minder snel om in een wat stabieler tempo door te lopen. De route voert over een fietspad dat aan beide zijden door bomen is omzoomd door de weilanden. Vervolgens gaat het langs een heideveld met Schotse hooglanders. Omdat ik wat minder snel ben gaan lopen halen nu een aantal lopers mij in. Vlak voor het 7 kilometerpunt moet het viaduct over de snelweg worden beklommen. In de laatste drie kilometers blijf ik ongeveer op gelijke positie ten opzichte van de lopers die voor mij lopen. Uiteindelijk finish ik in een tijd van 37,03 minuten. Een 15e plaats in mijn categorie heren senioren (van 86) en een 24e plaats in het totaal (van 389). De winnaar Arjen Kuper kwam in een tijd binnen van 32,38 minuten. Van de trainingsploeg van SV Friesland behaalt Maaike Hornstra een 1e plaats bij de dames in een tijd 38,19 minuten. Statenloop, Oenkerk. Bij de start spreek in nog even met Koos Bultje, een collega van de regionale brandweer. Hij loopt vandaag de 5 kilometer. Om op de juiste afstand te komen vindt de start van de 16,1 kilometer honderd meter vanaf de start van de overige afstanden plaats. De eerste kilometer staat in het teken van het inhalen van veel deelnemers. Nadat eerst de splitsing voor de 5 kilometer is geweest volgt na ongeveer het drie kilometerpunt de volgende splitsing van de afstanden. De 10 en 21 kilometer gaan rechtsaf en de 16 gaat rechtdoor in de richting van Rinsumageest. Hier zie ik dat ik op kop loop. Dit stuk loop ik voor de wind terwijl de zon er goed doorkomt. Bij het volgende kruispunt gaat de route rechtsaf, op dit stuk is het druk door een route waarlangs oldtimers en oude motoren rijden. Vervolgens gaat het opnieuw rechtsaf naar Roodkerk. Dit stuk is vrij kaal en is pal tegen de wind in. Hier komt de route weer terug bij de 10 en 21 kilometer lopers. De route door Roodkerk is vrij beschut. Het is een mooie omgeving met veel bomen en heggen langs de weg. Na een paar kilometer splitst de 10 kilometer en vervolgens de 16 kilometer zich af van de 21 kilometer route. Vlak hierna bevindt zich het 10 kilometerpunt. De route gaat eerst richting Hurdegaryp en vervolgens richting Oenkerk. Dit stuk is in de 1e kilometer pal tegen de harde wind in. In Oenkerk moet de 16 kilometer nog een lusje maken over een fietspad en komt na deze lus op dezelfde kruising weer uit. In Oenkerk mis ik de pijl voor rechtsaf. Deze pijl stond wel goed aangegeven maar ik heb deze over het hoofd gezien. Hierdoor loop ik rechtdoor en kom uit bij de doorgaande weg. Omdat ik denk dat ik mij aan de rechterzijde van nieuw Heemstrastate ben- waar de finish is - besluit ik linksaf te gaan. Als ik vervolgens het bord Gytsjerk zie weet ik dat ik om moet keren en loop vervolgens langs de doorgaande weg naar de finish. De finishtijd is 1 uur en 6,21 minuten. Jan Kooistra van de organisatie zei ´We hadden jou al lang binnen verwacht´. Toch nog de 1e plaats ondanks dat ik de pijl heb gemist en ongeveer een kilometer om ben gelopen. Ook Koos Bultje eindigt op de 1e plaat op de 5 kilometer in een tijd van 20,59 minuten. Hoewel het natuurlijk jammer is dat ik de pijl heb gemist vond ik heb een prima en leuke loop. De verzorging was prima, het parcours bestond uit een ronde door een mooi en afwisselend landschap. Intensieve duurloop, 5,5 kilometer, 28 minuten en 14 seconden Vandaag nog precies één maand en dan is de start al van de Marathon van Leeuwarden. Ik bedacht het me vandaag ineens nadat collega Rick me de slijtageplekken op zijn loopschoenen had laten zien. Écht sprake van een evenwichtig hardloopschema is er van mijn kant nog niet, en ik denk ook niet dat het er voor deze editie nog zal komen ook. Pappen en nathouden, en er de 10e juni het beste van hopen. Positief: mijn fietsprestaties hebben tot nu toe nog niet te lijden gehad van mijn looptrainingen, want afgelopen zondag fietste ik mijn beste FietsChallenge ooit, geholpen door het mooie weer en de trip tracker die ik bij me droeg. Hoe dan ook, vandaag vond ik het wel weer tijd om een stukje te gaan draven. Het was tenslotte al 13 dagen terug tijdens de Kollumerkatloop (55e van de 73) dat ik gelopen had. Rond 10 voor vijf trok ik de voordeur achter me dicht en ging op pad voor het vaste rondje van 5 1/2 kilometer. Na een moeizame start, hervond ik buiten Hardegarijp een lekker ritme. De hartslag was in feite te hoog, maar het liep gewoon lekker. Onderweg probeerde ik zoveel mogelijk ook op mijn looptechniek te letten, omdat ik het idee heb dat hier voor mij nog een hoop progressie te halen is. Eén voor één liet ik de dingen die ik hierover gelezen had door mijn gedachten gaan en probeerde ze uit. Toch blijkt het lastig om ze allemaal tegelijk te doen. Voordeel was wel, dat het rondje voorbij schoot en voor ik er erg in had, liep ik alweer linksaf het houten bruggetje over, terug de bebouwde kom in van Hardegarijp. Niet veel later kon ik afklokken en uitlopen om tot de conclusie te komen dat het vandaag best lekker ging. Tevreden dus. Bildtse Bevrijdingsloop, Sint Jacobiparochie Op bevrijdingsdag is in Sint Jacobiparochie de bevrijdingsloop door SV Friesland georganiseerd. Ik besluit om de 11,5 kilometer te gaan lopen. Op de training is door de trainer aangegeven dat ik wat te veel lange wedstrijden loop. Het is beter om af en toe een kortere wedstijd te lopen en dit aan te vullen met lange duurlopen in een rustiger tempo. Hierdoor hoeft je lichaam minder te herstellen en kun je beter naar een wedstijd over een langere afstand toewerken. Voor de start praat ik nog met Meint Lei. Hij loopt vandaag de halve marathon als voorbereiding op de marathon van Leeuwarden. Omdat ik een vrij korte afstand loop wil ik proberen om in een wat hoger tempo te lopen. Na ongeveer een kilometer kom ik op kop te lopen. De overige lopers in de kopgroep lopen waarschijnlijk een langere afstand (je kon ook kiezen uit afstanden van 16, 21,1 en 25 kilometer). Anton Wijkhuijs geeft de route aan door voor de lopers uit te fieten. In Sint Annaparochie gaat de route over een aantal schelpenpaden en over een vlonder over een vijver. Hierna kom ik bij de verzorging uit waarna ik linksaf ga naar de oude bildtdijk. De overige routes maken vanaf dit punt een extra lus. Dit stukje is vrij pittig tegen de noordenwind in. Op de oude bilddijk loopt het daarna in de luwte van de huizen die aan de noordkant van de dijk staan veel makkelijker. Het laatste stuk terug naar Sint Jacobiparochie loop ik voor de wind en kan ik het tempo nog iets opvoeren. Ik bereik de finish in 43 minuten en 19 seconden. Omgerekend naar een tijd per kilometer is dit 15,93 kilometer per uur. Ik ben hier tevreden mee. Meint Lei finisht op de halve marathon in 1 uur 37 minuten en 20 seconden. Een prima prestatie. Jubileumloop Afsluitdijk, 23,4 kilometer, 1 uur, 35 minuten en een handvol seconden Het verslag van Eelco Hoogeveen van zijn jubileumloop van 23,4 kilometer over de Afsluitdijk: Op zaterdag 28 april ´07 heb ik 23,4 kilometer gelopen van de jubileumloop over de afsluitdijk. De afsluitdijk bestaat dit jaar 75 jaar. Podiumplaatsen voor onze collega's! Het afgelopen weekend was er één met een tweetal podiumplaatsen voor onze collega's, zeker een felicitatie waard! Zoals jullie hier hebben kunnen lezen slaagde Mettje Elzinga er afgelopen vrijdag tijdens de 6,4 kilometer van de Kollumer Katloop in het brons mee naar huis te nemen, een knappe prestatie gezien de sterke concurrentie die avond. Eelco Hoogeveen stond een dag later op de hoogste trede van het ereschavot, nadat hij op een indrukwekkende manier in 1 uur, 45 minuten en 47 seconden over 23,3 kilometer met wind tegen als eerste over de streep in Witmarsum wist te komen. Mettje en Eelco: van harte! Every day is a school day.... Zowel vorige week maandag 16 april als afgelopen vrijdag 27 april stond er voor mij acht kilometer in een tempo van 10,78 km per uur op het programma, wat neerkomt om 45 minuten. Vorige week maandag liep ik na het avondeten en dat viel me zwaar tegen (zie mijn bijdrage getiteld "week 16"). Ik zag er daarom eerlijk gezegd afgelopen vrijdag nogal tegenop. Het was natuurlijk ook nog wat warmer en het waaide nogal stevig.... Ik had vrijdag een vrije dag. 's Ochtends heb ik een tut-ochtend gehad bij de kapper en de schoonheidsspecialiste. Tussen de middag twee boterhammen en wat dadels gegeten, en daarna om 14.30 uur met de training begonnen. En die 8 kilometers gingen fantastisch! Ondanks de harde wind en de warmte, was ik precies in 45 minuten rond! Wat mij dus voor eens en voor altijd duidelijk maakt, dat ik geen geschikte avondloper ben. Ik krijg veel te veel last van het avondeten, én heb misschien overdag al te veel energie verspild om 's avonds nog goed te kunnen lopen. Zo leert een mens toch elke dag weer wat bij......
Het gastenboek is weer actief Gewaardeerde sitebezoekers, het gastenboek is weer online. Helaas zijn tijdens de periode van inactiviteit wel de bijdragen verloren te gaan, dus ik nodig jullie graag uit om het gastenboek weer te vullen!
Kollumer Katloop 2007, 13,8 kilometer, 1 uur 14 minuten en 16 seconden Na een ietwat teleurstellende "Slach om'e Mar", inmiddels twee weken geleden en een redelijk Coopertest, afgelopen maandag, wilde ik graag op een sportieve manier vervolg geven aan de looptrainingen. Een korte speurtocht op internet leerde mij dat er in Kollum een loop zou worden gehouden over 13,7 kilometer, de "Kollumer Katloop". Voor mij bijzonder was dat de loop 's avonds werd gehouden, pas om half acht. Gezien de afstand én de locatie leek me dit wel wat en dus reed ik rond kwart over zes weg uit Hardegarijp op weg naar Kollum. Na het ophalen van het startnummer, een geestelijke voorbereiding in de auto en daarna een tiental minuutjes warmlopen (met rek- en strekoefeningen), liep ik tegen half acht rustig naar het startvak waar een redelijk grote groep mensen zich had verzameld. Een minuutje later dan gepland werden we weg geschoten. Voor mij liep collega Mettje Elzinga. Nog voor we de winkelstraat uit waren, was zij al uit zicht verdwenen, waarbij ik de achterblijver was. Haar zie ik zometeen wel. In tegenstelling tot 14 dagen terug, begin ik nu lekker behouden. In een soepele tred laat ik de hartslag stijgen naar tegen de 170 en als we over het bruggetje lopen, bevind ik me in de achterhoede. Ik neem me voor om me er niet druk over te maken en vooral mijn eigen loop te doen. Bij de splitsing, waarbij de 6 kilometer rechtsaf slaat, blijft er van de groep 14-kilometerlopers weinig meer over want de meesten gaan rechtsaf. Met 4 kilometer op de klok ben ik aardig warm en verhoog ik de snelheid, waardoor de hartslag stijgt tot tegen de 180. In de tijd die volgt, waarbij de route ons naar Burum brengt, zorgt mijn snelheidsverhoging ervoor dat ik een tiental mensen inhaal en als ik Burum weer uit ben, zie ik dat ik al een voorsprong heb van een paar honderd meter. Nu is het zaak deze voorsprong te houden. De route gaat verder langs de provinciale weg, waarna ik rechtsaf wordt gestuurd, terug naar Kollum. De kerktoren steekt als een prima herkennningspunt uit boven de horizon. Op mijn hartslagmeter schommelt de waarde tussen de 176 en 178 en dus zou ik nog over moeten hebben. Het blijkt echter lastig om er nog een schepje bovenop te doen en daarom concentreer ik me maar op het houden van een soepele tred, die door de opkomende vermoeidheid steeds lastiger vol te houden blijkt. Na de 2e drinkwaterpost gaat de route verder over een smal fietspad. Als ik omkijk, zie ik een groepje achter me lopen, maar de afstand is groter dan toen ik een 20 minuten geleden Burum verliet en ik denk dat ik ze wel achter me kan laten. Even verderop komen we weer op de route uit het begin en sla ik linksaf voor de laatste kilometer. Het begint inmiddels te schemeren en de zonnebril heeft behalve het verbergen van mijn vermoeidheid dus geen functie meer. Het bruggetje volgt en tot slot het stuk winkelstraat, waarna ik de speaker hoor. Omkijkend zie ik niets en dus loop ik rustig door, tot de speaker mijn naam roept. Vlot daarna hoor ik nog 2 namen uit het groepje achter me, die nog tussen beiden hebben gesprint; het scheelde niet veel of ze hadden me nog achterhaald besef ik, maar bijna is niet genoeg en dus kan ik niet minder dan tevreden zijn. Ik lever mijn startnummer in en krijg in ruil een handdoek. Na 2 bekertjes drinken spreek ik nog even kort met collega Mettje: ze is derde geworden bij de dames, een zeer bewonderenswaardige prestatie ("It wol my hast nog net oan"). Ik feliciteer haar met de prestatie en loop rustig uit, terug naar de auto. Een bijzonder leuke loop.
Zesde Coopertest Zandlopers zeer geslaagd (met uitslag) Een bijdrage van de provinciale hardloopgroep: Maandag 23 april werd door de provinciale hardloopgroep "De Zandlopers" voor de zesde achtereenvolgende maal de Coopertest gehouden. Onder prima weersomstandigheden zwoegden 23 provinciale collega's en 6 collega's van de gemeente Leeuwarden zich 12 minuten lang in het zweet. Dat had effect, want maar liefst 12 deelnemers scoorden, in relatie met de leeftijd en het geslacht, het maximaal haalbare resultaat ('uitstekende conditie'). Tien dames en heren behaalden de score 'goede conditie' en de overige 7 atleten beschikten volgens de tabellen over een 'ruim voldoende conditie'. De collega die over de langste adem beschikte was wederom Anne Venema met maar liefst 3341 meter op de teller, terwijl zijn vrouwelijke equivalent Mirjan Ganzinga bleek te zijn; zij liet na 12 minuten een afstand van 2600 meter voor zich opmeten. Kijk in de bijlage voor alle resultaten. De voorlopige tussenstand in de sportieve confrontatie tussen provincie en gemeente, is: 1-0. Medio oktober wordt opnieuw een Coopertest door "De Zandlopers" georganiseerd. Voor meer informatie of misschien wel meetrainen met de loopgroep, bel dan met Imco van der Wal, toestel 5720 of kijk even op de subsite Vrije Tijd van de Binnenspiegel. De uitslag: Coopertest 2 keer per jaar, in april en in oktober, organiseert de loopgroep van de Provinsje Fryslân een Coopertest. Omdat de loopgroep van de Gemeente Leeuwarden tegenwoordig samen met de Provincie traint, werden we ook in de gelegenheid gesteld om hier aan mee te doen. Deze test werd vandaag gehouden op de atletiekbaan van Lionitas onder begeleiding van Imco van der Wal. De groep die meedeed bestond uit ongeveer 25 mannen en vrouwen, waarvan 5 van de Gemeente Leeuwarden. Na een paar rondjes warmlopen en de noodzakelijk rek- en strekoefeningen legde Imco ons uit wat de bedoeling was: in 12 minuten zoveel mogelijk rondjes (van 400 meter) lopen en blijven staan waar je staat als de tijd om is. Eenvoudiger kan het bijna niet. Geconcentreerd stonden we te wachten tot we weg mochten. Tijdens het warmlopen had ik nog last van dezelfde maagkrampen als vorige week in Burgum en ik vreesde daardoor een Coopertest op reserve. Ook de aanval van ziektekiemen van vorige week en het fietsen van de Amstel Gold Race, afgelopen zaterdag (235 kilometer) zouden een supertijd in de weg gaan staan. Toch ging het vanaf het begin 'best lekker'. Het tempo lag in de eerste ronde niet hoog en ik moest na 200 meter een groepje met daarin Klaas Jan laten gaan, maar verder voelde het prima. De klok gaf 1.57 aan toen ik voor de eerste keer door start/finish liep en dus lag ik op schema voor meer dan 6 rondjes. Een blik op mijn hartslagmeter laat 173 weten, ik heb dus nog wat over, weet ik. Ik versnel licht en zie daardoor de hartslag stijgen naar 179 als ik de tweede ronde 2 seconden sneller klok. De groep "Klaas Jan" loopt dan een meter of 50 voor me en langzaam maar zeker wordt de afstand kleiner. In ronde drie loop ik net boven mijn omslagpunt: met 186 hartslagen passeer ik de lijn op 1.54. Niet veel later sluit ik aan bij de groep en neem iets gas terug met als resultaat dat ik in ronde een seconde moet toegeven. Op de streep versnel ik en ga om de groep heen, Klaas Jan hoor ik iets roepen van "demarrage" en ik krijg het gevoel dat hij probeert aan te pikken. Ik probeer het tempo hoog te houden en de 5e passage van de meet gaat weer iets sneller. Nog minder dan 2 1/2 minuut, zie ik op de klok staan en dus kan ik nu een eindsprint gaan doen. Met de hartslag op 191 passeer ik de 6e keer de lijn op 1.46. Imco heeft kort daarvoor al aangegeven dat de laatste minuut is ingegaan. Ik pers er nog een laatste spurt uit, al is het alleen maar omdat ik in de laatste meters nog voorbij gestoken wordt en daarna geven 2 fluittonen aan dat de test voorbij is. Pas op de plaats wacht ik tot de afstand gemeten is: 2.566 meter. Geen superafstand, maar hiermee kan ik niet anders dan tevreden zijn. Na een verkwikkende douche gaan we terug naar het Stadskantoor. Ik had niet verwacht dat ik lopen op de baan zó leuk zou vinden en dus kijk ik uit naar de herhaling in oktober. Tabelletje: De foto's vind je hier: http://www.leeuwardenloopt.nl/index.php?/pages/coopertestapril2007.html Trainingen week 16 Volgens het schema van de clinic halve marathon stonden er voor deze week een 8 km loop op het tempo van de Condensloop (in mijn geval 10,78 km per uur) en een 12 km rustige duurloop op het programma. Die 8 km moest ik dus lopen in 45 minuten, had ik uitgerekend. Ik had er de maandagavond voor gepland. Helaas aten we iets later dan normaal, waardoor er nog geen twee uren tussen het eten en mijn training zaten. En dat is voor mij niet goed, daar kwam ik maar weer eens achter! Het avondeten speelde behoorlijk op. Het lag 'm niet zozeer aan het tempo wat ik moest lopen. Ik heb in het verleden wel veel sneller gelopen; volgens mij ligt mijn "top" zelfs op 11,4 km per uur. Ik had er nu echter behoorlijk moeite mee. Het scheelt toch wel, als je op zaterdagochtend fris en fruitig met enkele boterhammen achter de kiezen een georganiseerde loop gaat doen, of na een werkdag én een warme maaltijd nog een trainingsloop in je eentje! Onderweg kreeg ik ook nog ruzie met mijn stopwatch, zodat de tijd niet geheel correct geregistreerd werd, maar ik denk dat ik het in 49 minuten heb gedaan. Was toch niet ontevreden, omdat ik tijdens het lopen wel duidelijk voelde dat ik harder liep dan ik normaal tijdens een trainingsloopje doe; en daar ging het volgens mij toch om! Vanmiddag heb ik de 12 km rustige duurloop gedaan. Zo rustig, was de bedoeling, dat je nog normaal met iemand kon praten. Onderweg kwam ik al vrij snel een oude bekende tegen die een stuk met mij mee fietste, dus dat praten onderweg kon ik direct testen, én: dat ging goed! Ik probeerde ook mijn hartslag tussen 140 en 150 te houden, net als afgelopen zaterdag, en dat leverde ook helemaal geen problemen op. Terug richting Leeuwarden, omstreeks 17.40 uur, zag ik ineens een dikke zwarte wolk hangen. Eerste gedachte: bij ons in de wijk????? (Ik had de wasmachine aangezet voordat ik vertrok). Maar nee, het bleek meer richting de Heliconweg te zijn. Toen ik voor onze woning nog even met een buurman stond te kletsen, kwam mijn man net thuis uit zijn werk. Hij wist te melden dat hij een collega uit de stad maar met moeite thuis had kunnen brengen; de Tesselschadestraat was afgezet omdat de Leeuwarder Papier Fabriek in brand stond. Zo had ik het laatste nieuws weer heet van de naald!
Loopgroep "Gemeente Leeuwarden" in de Leeuwarder Courant Sportvrienden, Onze inspanningen om de Marathon van Leeuwarden onder het gemeentelijk personeel te promoten, hebben er toe geleid dat de Leeuwarder Courant belangstelling voor ons heeft getoond. Weliswaar heeft Janne Aartsma van de sector Communicatie (ook deelnemer aan de MvL), zelf contact opgenomen met de L.C. en alvast iets verteld over het grote aantal ambtenaren wat inmiddels, (vitaal) in beweging is gekomen en wat hen hiertoe heeft gedreven.  Wethouder Florijn wordt geïnterviewd.
Slach om'e Mar (Halve marathon), 21,1 kilometer, 2 uur, Goed, ik neem mij altijd voor om rustig te beginnen, zeker nu ik zo weinig loopkilometers in de benen heb. Het begin van deze loop gaat echter dwars door het centrum van Bergum en dus ga je in de massa op en veel te snel. Nog voor ik het winkelend publiek achter mij laat, staat de meter op 180. "Zometeen maar wat rustiger aandoen", neem ik me voor, terwijl we linksaf de brug op worden gestuurd. Als we de brug aflopen, gaat het nog steeds prima. Ik verlaag het tempo wat, maar dat heeft in eerste instantie nog geen invloed op mijn hartslag. "Héhey, Veninga", hoor ik achter mij. Eén van mijn neefjes blijkt ook present vandaag. We praten kort, waarbij hij me verteld dat hij de 11,5 doet en daarna loopt hij tergend langzaam bij me vandaan. Het valt me op dat zijn loop er net zo uitziet als die van mij op de filmpjes van Egmond. Als we Suameer doorlopen is mijn hartslag nog steeds veel te hoog, ruim boven de 170. Ik heb de hoop dat het op het asfaltpad wat zal zakken. Mijn snelheid heeft dat inmiddels wel gedaan. Vlak voor de ravitaillering begint mijn maag vervelend te doen, wat kramp of zo. Ik drink wat en druk een spons leeg boven mijn hoofd. 500 meter verder passeer ik het bordje "5 km", weer honderd meter verder noopt de heftiger geworden kramp mij tot wandelen. Ik baal, want ik snap niet hoe het kan. Als ik anderhalve minuut later voorzichtig verder dribbel, gaat het net boven de 10 per uur maar blijft de pijn in mijn maagstreek vervelend aanwezig. Dit wordt geen toptijd vandaag, weet ik dan. Langzaam druppelen de groepjes me voorbij. Buiten Oostermeer, op het zandpad gaat de kramp over in steken en heb ik weer geen andere keus dan wandelen. Ik ben kwaad, om mezelf, maar alleen omdat ik niet begrijp hoe het kan. Mijn hartslag is bovendien nog steeds veel te hoog; ik heb vandaag een hele slechte dag, weet ik. Als we in Schuilenburg moeten wachten voor de brug, ben ik bijna dankbaar voor het oponthoud. Ik probeer wat te drinken, maar mijn maag protesteert. Onder de felle zon wacht ik tot de brug weer voor de lopers open gaat. De verplichte rustpauze lijkt geholpen te hebben. Op de hartslagmeter kijk ik niet meer, maar de pijn in mijn maagstreek is weg. Het tempo is te laag maar het is in elk geval geen wandelen meer. Ik loop verder door Eestrum en sla buiten de bebouwde kom linksaf, het klinkerweggetje op. Voor mij loopt een wat oudere man en ik kruip langzaam dichterbij. Als ik hem 5 meter gepasseerd ben, moet ik de tol betalen. De kramp is terug en heftiger dan ooit: wandelen is de enige optie. Als ik omkijk, besef ik dat ik nu echt een achterhoedegevecht aan het leveren ben, alhoewel het meer een kwestie is van overleven. Ik gooi de hartslagband af, daar heb ik vandaag nog niets aan gehad. Als de kramp weg is, loop ik rustig verder naar de waterpost. We zijn dan met z'n drieën, achter ons loopt ogenschijnlijk niets meer. Ik baal.
Duurloop 14 kilometer rustig temp Vandaag weer training met de hele groep. Gelukkig is mijn rugpijn geheel weg en ook de 40 km die ik gister met een vriendin heb gefietst in Appelscha spelen mij in het geheel geen parten. We gaan direct van start met de duurloop van 14 km. Trainers Cor en Rudy manen ons om vooral rustig aan te lopen, en zodra je een groepje met hetzelfde tempo gevormd hebt, om dan elkaar op kop ook eens af te wisselen. Cor zet een leuke route voor ons uit, links om het vuilstort heen, langs 't Holt naar Deinum, vervolgens naar Boksum, de hele Boksumer Dam af richting Goutum, dan linksaf over de brug en via het kanaal terug naar de atletiekbaan. Het weer is natuurlijk fantastisch. Ik ben overigens blij dat ik het advies van de sportdiëtiste heb opgevolgd om eigenlijk altijd isotone sportdrank mee te nemen. Om het kwartier drink ik een flesje van ca 200 ml in één keer leeg. Ik merk nu wel dat dorst onderweg soms een behoorlijke belemmering voor mij is geweest. Er is nu ook maar één keer water onderweg en dat is voor mij veel te weinig. Mijn flesjes en ik worden waarschijnlijk onafscheidelijk! (zoals in het dagelijks leven al mijn waterflesje en ik) We moeten op een gemiddelde hartslag van 140 tot 150 blijven lopen. Dat is lekker relaxed en we keuvelen dan ook heerlijk onderweg. Iedereen komt volgens mij lekker ontspannen én enthousiast terug op de atletiekbaan. Wat een heerlijk begin van zo'n schitterend weekend!
Rustige duurloop, 11,1 kilometer, 1 uur en 6 minuten Écht trainen voor het hardlopen wordt moeilijk, ben ik inmiddels achter. 10 juni komt met grote stappen dichterbij maar ook het fietsen vraagt momenteel de nodige trainingsinspanning. Volgende week zaterdag sta ik aan de start in Valkenburg voor de Amstel Gold Race (250 kilometer), twee weken later de FietsChallenge (150 kilometer) en 3 weken daarna mag ik de pedalen ronddraaien tijdens een cyclo over de Mont Ventoux in Frankrijk. Ergens tussendoor moet ik dus tijd vrij maken om zo nu en dan een rondje te draven. Zoals vanavond. Om wat variatie in mijn trainingen te houden, kijk ik met een schuin oog naar het schema wat Hardloopschema.nl geeft. Daaruit had ik gekozen voor een rustige duurloop met 40 minuten in Duurzone 1 (147 hartslagen), dan 15 minuten versnellen naar Duurzone 2 (166 hartslagen) en het restant uitlopen (wandelen, dribbelen). Met gps, 2 flesjes water en telefoon kon ik in korte broek en t-shirtje vertrekken. Eerst maar Oostwaarts, door Hardegarijp en dan linksaf naar de Rijksstraatweg, die ik wonderwel zonder te wachten kan oversteken. Daar zoek ik een lekker tempo op, zoveel mogelijk in het midden van de zone. Hard gaat het niet, met zowel de snelheid als met het wegtikken van de seconden. Toch gaat het best lekker, redelijk probleemloos ook. Ik sla verderop linksaf naar Veenwoudsterwal. Deze klinkerweg loopt bol en dus is het moeilijk om een egale ondergrond te vinden. Ik ben dan ook blij als ik in Veenwoudsterwal linksaf het vlakke asfaltfietspad op kan slaan. Het is een smal pad, maar erg rustig en door een prachtig stukje natuurschoon. Dat ik langzaam loop, ben ik al helemaal vergeten, want het is volop genieten met de avondzon recht voor me. Al lopend maak ik een foto en hoop dat 'ie gelukt is. Als ik het natuurgebied verlaat, zie ik dat de eerste 40 minuten er bijna opzitten en maak ik me klaar om 15 minuten te versnellen. De Forerunner tikt de laatste 5 seconden af met piepjes: het snelle kwartiertje is begonnen.  It Bûtenfjild Sneller gaan lopen, daar heb ik veel moeite mee. Eén tempo aanhouden gaat prima, maar versnellen vind ik lastig. Dat komt, omdat ik dat nog nooit heb getraind. Vandaag lukt het namelijk prima. Ik versnel mijn pas tot een tempo wat gevoelsmatig wel 2x zo hoog ligt. Langzaam kruipt de hartslag omhoog, tot mijn polscomputer aangeeft dat de zone is bereikt. Het is zwaar, maar het gaat relatief makkelijk. De pas is krachtig, de ademhaling onder controle. De weg gaat 2x linksaf en slingert dan langzaam naar het volgende fietspaadje. De 5 volgende piepjes maken me duidelijk dat de 15 minuten er al op zitten. Ik wandel 2 minuten om de hartslag te laten dalen en om wat te kunnen drinken, en dribbel daarna rustig de laatste anderhalve kilometer naar huis. Eigenlijk ben ik best tevreden, het was wel zwaar, maar het ging relatief gewoon goed. Het tempo is nog wat magertjes, doch daar verwacht ik nog wel een stijgende lijn in. Aanstaande zaterdag is de Slach om de Mar vanuit Bergum, een halve marathon (ik weet het, de botte-bijl-methode), als het herstel van de spieren goed is, dan wil ik daar aan de start staan. Gps'je Eigenwijs Volgens het schema van de clinic Halve Marathon zou ik vandaag 11 km in rustig tempo moeten lopen. Ik word echter een beetje ongedurig van het "alleen maar kilometers maken". Dat deed ik voorheen ook al! Ik heb daarom besloten om er in plaats daarvan voor mezelf een interval training van te maken. Eerst drie kilometer rustig inlopen, daarna vijf keer twee minuten in een tempo van tegen 12 km per uur, afgewisseld door twee minuten rustig dribbelen/wandelen. Ik kom er al gauw achter dat ik veel te warm gekleed ben met lange broek en lange mouwen. Afzien!!! Eigenlijk ben ik ook een te lui type voor interval training; ik noem mezelf altijd meer een "dieseltje". Laat mij maar rustig aan kilometers maken. Maar goed, van interval word je sneller, en dat wil ik ook heel graag. Het lukt me redelijk om dit programmaatje af te werken. Kom loopmaatje Lia uit Dronrijp nog tegen, die vanuit haar werk naar huis toe fietst! Daarna nog ongeveer anderhalve kilometer rustig uitlopen waarbij ik op mijn looptechniek let: knieën meer omhoog, hakken meer maar de billen toe. 's Avonds ga ik zwemmen met mijn moeder. Terwijl ik vanaf de rand het zwembad in glijd denk ik al: er zit iets niet goed in mijn rug. Teruggekomen thuis kan ik al amper de auto uitkomen: lage rugpijn! De hele donderdag heb ik er bijgelopen zoals mijn pake er vroeger bijliep, die als boer altijd op het land heeft gebuffeld: licht naar voren gebogen en enigszins overhellend naar links. Autorijden, achter het bureau zitten, lopen: alles doet pijn, onder in mijn rug! Thuisgekomen direct een warm kersenpittenkussen tegen mijn rug aan. Dat helpt enorm! Voor het slapen gaan nogmaals, en oh wonder: vrijdag is het weer helemaal over!! Gelukkig maar, want ik zag mijn clinic van zaterdagochtend al in rook opgaan..... Gastenboek niet beschikbaar Zoals jullie wellicht gemerkt hebben, is het gastenboek momenteel niet beschikbaar. Aan een oplossing wordt hard gewerkt.
4e week clinic Halve Marathon Mijn vierde training bij trainer Cor de Vries van Lionitas. Vandaag hebben we warm gelopen, daarna wat oefeningen en wat aan de looptechniek gedaan en daarna stond er een duurloop van 12 kilometer voor ons op het programma. Het is namelijk zaak om nu kilometers te gaan maken. We liepen vanaf de atletiekbaan aan de Middelzeelaan over het Stephensonviaduct, over het water linksaf langs de Kamer van Koophandel en dan "immer gerade aus" ,totdat hulp-trainster Freke ergens langs het kanaal richting Dronrijp, op het 6 kilometerpunt, met water voor ons klaarstond. Daarna ging het dezelfde weg terug. Mijn loopmaatje-van-die-dag Lia hield de tijd in de gaten. Cor Zeemans, voorzitter van SV Friesland, liep met ons mee. Cor was in de veronderstelling dat hij die dag een cursus had in het clubgebouw van Lionitas. Dit bleek niet zo te zijn; omdat hij er nu toch al was, liep Cor voor de aardigheid met Lia en mij op. Een hele prestatie, nadat hij vorig jaar een nier aan zijn vrouw heeft afgestaan en daarna last van nogal wat complicaties heeft gehad. Met Lia en Cor liep ik de terugweg zelfs nog een minuut sneller dan de heenweg: 37 minuten heen, 36 minuten terug. Een constante loop, dus. Verder ga ik dit Paasweekend van mijn rust genieten en een beetje in de tuin werken. Mogelijk paasmaandag nog even een rustig blokje van 7 kilometer doen, volgens het schema van de clinic. Wordt vervolgd!
10 kilometer Voor vandaag stond er een rondje van 10 kilometer op het programma. Sinds drie weken volg in de clinic van Leeuwarder Courant/Running Center, op de zaterdagochtend op de atletiekbaan van Lionitas. Ik bereid me daarmee voor op de Halve Marathon van Leeuwarden. Ik loop al enkele jaren halve marathons, maar de laatste tijd werden mijn tijden steeds slechter, of moest ik zelfs op de 16 of 18 kilometer uitstappen. Volgens trainer Cor de Vries krijg ik te eenzijdige trainingsprikkels. Ik loop gewoon drie keer in de week een rondje van 8 tot hooguit 14/18 kilometer, zonder interval, looptraining of wat dan ook. Daarom ben ik aan die clinic begonnen, en dat bevalt me tot nu toe erg goed. Het lopen ging vanmiddag niet zo geweldig. Geen idee waar het aan lag; het waaide niet superhard en het zonnetje scheen er lekker bij. Ik hoop dat het een kwestie is van "mijn dag niet hebben". Afgelopen zaterdag heb ik de Condensloop gedaan, 9,5 kilometer geheel volgens het trainingsschema van de clinic, en dat ging juist super! In aanloop naar de Marathon van Leeuwarden heb ik ook meegedaan aan de fittest, waar ik overigens nog uitslag van moet krijgen! En ik heb een gesprek gehad met de sportdiëtiste. Zoals ik ook wel had verwacht, eet ik goed, en genoeg, maar ik schrok er wel van toen bleek dat ik dagelijks maar de helft van de voor mij benodigde hoeveelheid eiwitten binnenkrijg! Dat komt doordat ik geen vlees eet en maar één of twee keer in de week een "vegaburger" ter vervanging daarvan. Naar aanleiding van mijn bezoek aan de sportdiëtiste eet ik nu dagelijks een bakje magere kwark en probeer ik ook elke dag een vegetarische burger, vegetarisch "gehakt" en dergelijke te eten. Aanstaande vrijdag heb ik een vervolggesprek met de diëtiste; ben benieuwd wat ze er van vindt! Een gelukkig mens, deel 3 in het feuilleton “City of Health” Een gelukkig mens, deel 3 in het feuilleton “City of Health” Leeuwarden is flink op weg ‘Dé Gezonde stad’ van Nederland te worden. Er wordt van alles georganiseerd op het gebied van gezonde dingetjes. Gemeenteambtenaren mogen de Klassieker gratis lopen, gratis clinics volgen en ze krijgen gratis loopkleding. Zo wordt het ook voor deze laag van de bevolking mogelijk, een bijdrage te leveren aan de gezonde stad. Ook mijn baas van het werk ondersteunt de actie. Hij is sponsor geworden van de Klassieker. Dat snapte ik eerst niet helemaal, omdat hij ook heel hard moet bezuinigen. Ik heb hem hier eens voorzichtig naar gevraagd. De man antwoordde dat hij “een brede maatschappelijke verantwoordelijjkheid heeft”. Dat vind ik nou mooi hè! Eigenlijk géén geld hebben, en het weinige wat je hebt, in de maatschappij en de medemens steken, Leeuwarden de Gezonde stad. Op mijn werk hangen overal briefjes , “Hardlopen is Leuk!’ staat er. Dat uitroepteken zint me niet. Het moet mensen wel erg onder de neus gewreven worden, dat running leuk is. Het is net zoiets als ‘gezond, maar gezellig’. Nou ja, maar niet langer over nadenken. Verder is Actie de Leeuw van start gegaan, een soort spin-off van’ Leeuwarden, de Gezonde Stad’. In de krant staat een foto van 2 wethouders die ons lachend toezwaaien. Ze hebben besloten in het kader van de gezonde stad, elk Van de ene wethouder weet ik dat hij ooit heeft gezegd dat runners allemaal te weinig sex hebben. Ik vertel dit zo aan m’n liefje, WJ. Hij vindt ‘Leeuwarden de Gezonde Stad’ nog steeds niks en moppert wat af. Mijn liefje is afkomstig uit Tukkerland en heeft zo’n leuk accentje. Zelfs als-ie kwaad is moet ik er om lachen, net of heb ik altijd een Herman Finkers op de koffie. Met die afvallende mannen heeft-ie niks, en wat die sex betreft, ja ,dat kan hij bevestigen, sinds ik aan running doe. WJ heeft mijn running inmiddels wel geaccepteerd zeg maar, maar snapt niet dat ik me daarvoor in zo’n massaal gebeuren moet begeven. Soms fietst de schat met me mee als ik ga lopen door ónze Groene Ster, voel me dan ondanks het gemopper van WJ, zo’n gelukkig mens. “Onze Groene Ster is onze Groene Ster niet meer”, zegt WJ, “allemaal hardlopers, nergens meer rust.” Ik moet hem er wel gelijk in geven. Het puilt er uit van de lopers en trainingsgroepjes, en trainers. Iedereen groet elkaar vriendelijk, dat wel: “nog een goed lopende dag” en “sportgroetjes, ajuus”. Nordic walkers zijn er ook, maar alleen met mooi weer. “Zo marcheerden in ‘40 de moffen ons land binnnen.”, moppert WJ nog steeds. Mocht ik ooit met zulke stokken willen gaan lopen, dan schopt-ie me eruit. Ik geloof hem. Hij doet dat. WJ heeft zo zijn grenzen . Heb nu twee keer de vragenlijst ‘Je Echte Leeftijd-Verander de dag waarop je doodgaat-’ ingevuld, onder verschillende namen. Eentje vul ik naar waarheid in, de andere niet, daarin lieg ik er wat slechte gewoontes af en bedenk er wat goeie bij. Running haalt mijn Echte Leeftijd omlaag, ik kan me ook jonger slapen, jonger eten, en met schoonmaken kan ik er zelfs drie jaar afhalen. Om te bepalen wie er straks de titel ‘City of Health‘ mag hebben, moeten alle Leeuwarders en Nijmegenaren de Je Echte Leeftijd lijst invullen. “Zouden er meer mensen, net als ik, onder valse naam, de vragen niet helemaal eerlijk beantwoorden?”, vraag ik wanhopig aan WJ. “Dan komt het niet goed! Die Nijmegenaren gaan liegen over hun lifestyle, en dan verliezen wij!”. “Kemphaan “, zegt Wj rustig, “de mens is geneigd een ander te spiegelen in zichzelf”. Kijk, mijn liefje is niet alleen leuk, maar ook slim en filosofisch. Ik moet daar eerst eens rustig over nadenken voordat ik zo’n uitspraak te pakken heb.. Nadenken verlaagt m’n Echte Leeftijd niet, laat het daarom regelmatig achterwege. Ik ben nog aan het peinzen over die spiegel, als WJ naast me komt zitten en zegt dat het regelmatig bedrijven van de liefde mijn Echte Leeftijd met minimaal vijf jaar doet dalen en hardlopen slechts met twee jaar. Daar hoef ik niet lang over na te denken, dat zijn concrete cijfers, en ik antwoord “Oké Tukkertje, ik geloof je, vanavond geen running, vanavond wat anders.” Herstelloop, 5,5 kilometer, 32 minuten en 40 seconden Na een viertal weken van (erg) relatieve opbouw, zijn voor mij met ingang van vandaag de 10 weken training op weg naar de (halve) Marathon van Leeuwarden nu echt begonnen. Ik besloot om vandaag maar een herstelloopje te doen. Vreemd? Niet echt, want het afgelopen weekend trapte ik met mijn fietsmaat Marcel in drie dagen 285 kilometer en iets van 3.000 hoogtemeters weg in de omgeving van het prachtige Winterberg. Na een ritje woon-werkverkeer, leek het me dus verstandiger om rustig aan te gaan doen. Bepakt met gps, hartslagmeter, mobiele telefoon en zonnebril trok ik om 10 voor vijf de voordeur achter me dicht. Ik klikte de meter aan en ging op pad, rustig. Langzaam liet ik de hartslag stijgen naar rond de 140 en probeerde hem daar te houden. In het begin liep het superlekker, later in de ruimte van het open veld toen de spieren wat warm begonnen te worden en de vermoeidheid toenam, ging het wat minder omdat het gevoelsmatig te langzaam ging. Maar goed, ik genoot van de zon in mijn gezicht en liet de wereld langzaam aan me voorbijgaan. Na bijna 33 minuten was ik weer thuis, niet eens heel erg langzaam gelopen, zeker gezien de lage gemiddelde hartslag van 141 slagen per minuut. De komende weken ga ik proberen om 2 tot 3 keer te lopen, als mijn fietsschema dat toelaat, en ik beloof dat ik mijn best zal doen om hiervan op zeer korte termijn een planning van te maken. Gps'je NK Veldloop voor ambtenaren 2007 Collega Gerk Dijkstra deed op woensdag 28 maart 2007 mee aan de NK Veldloop voor ambtenaren, over de afstand van 9 kilometer. Zijn verslag: Het verloop van een verlofdag. Ergens in het najaar van het kalenderjaar 2006 werd ik door broerke (voluit Gosse Pieter Dijkstra) benaderd om mij te motiveren voor 10 juni 2007, dan namelijk vindt in Leeuwarden de marathon plaats. Echter zijn er mogelijkheden om iets minder lange afstanden te lopen. In het kader hiervan vond dit enfant terrible van de familie het zinvol om een loopgroep op poten te zetten. Om te kunnen voldoen aan de criteria van een dergelijk evenement zou er in eerste instantie dinsdags en later ook donderdags getraind kunnen worden. Hiertoe heeft Gosse samen met Anton Wijkhuijs geregeld dat er voor de mensen die zich geroepen voelden, faciliteiten zijn gecreëerd om na afloop van de training in de Prinsentuin te kunnen douchen. Er is veelal in wisselende formaties getraind, zelf was ik helaas niet altijd present, deels door werkomstandigheden maar mede omdat ik in de winterstop van het amateurvoetbal regelmatig op dinsdagavond als scheidsrechter moet fungeren bij zogenaamde (licht) oefenwedstrijden. Enige tegemoetkoming van de werkgever was op zijn plaats geweest Om mee te kunnen doen moet je uiteraard vooraf opgeven welke afstand je wilt lopen en in welke leeftijdscategorie je thuishoort. Daarnaast moet er verlof worden aangevraagd, op zich geen probleem, doch in het kader van de Vitaliteit, een begrip dat momenteel hoog in het vaandel staat bij de gemeente Leeuwarden, was enige tegemoetkoming van de werkgever op zijn plaats geweest. Tenslotte liepen de mensen die zich tevens hadden aangemeld voor 10 juni 2007 in een tenue met het logo van "ús sted"! Wachten op enige medewerkers van de Brandweer Zelf heb ik samen met Jaap Vos, Henk Renting, Gosse Dijkstra en Roel Luiten de 9 km gelopen, leeftijdscategorie 45 jaar en ouder. Aan het laatstgenoemde criterium voldoe ik ruimschoots, daarnaast had ik als doelstellingen gemiddeld in ieder geval 10km/uur te lopen en voor Broerke te eindigen. 9 km voor 45 jaar en ouder Gelukkig heb ik wel ervaring in het lopen op zich en wist dan ook dat ik even door deze pijn (grens) moest bijten. Intussen waren Henk Renting en Roel Luiten achter mij uit het zicht verdwenen. Jaap Vos daarentegen was ook niet meer waarneembaar doch was hij me inmiddels gepasseerd, een vos verliest wel zijn haren maar niet zijn streken, zelfs GP had het lef om ca. honderd meter afstand te nemen! Na vijf kilometer kreeg ik het juiste gevoel terug, op z’on moment kun je weer alles en heb je het idee, overigens tegen beter weten in, niet meer kapot te kunnen. In eerste instantie heb ik het gat tussen GP en mij dicht gelopen. Bij het ingaan van de zesde kilometer heb ik hem en de familiebanden even gelaten voor wat zij zijn en heb ik GP mijn rug laten zien. Het parcours was vrij zwaar, althans dat idee had ik, echter heb ik geen referentiekader daar ik nooit eerder aan dergelijke loopedities heb meegedaan. Toen ik in een tijd van ruim 52 minuten de finish passeerde, met in de benen een eindsprint van 250 meter vond ik het welletjes. Terwijl GP zich overgaf aan een heuse "cooling down" ben ik gaan douchen. Daarna hebben we met ons groepje de feesttent bezocht, waar je geduld immens op de proef werd gesteld om een dorstlessende consumptie te kunnen bemachtigen. Na onze eindtijden te hebben gevonden op een lijst van maar liefst vierduizend deelnemers hebben we onze medelopers weer opgezocht. Zij allen hadden zich verzameld rondom strijkgoeroe Simon van Asperen, een ex collega die zeer bedreven is in het masseren en wegstrijken van pijn in de gewrichten en in de onwillige spieren. Hille wordt nieuwe printeroloog Prijsuitreiking via de post Tenslotte wens ik een ieder veel succes toe met de voorbereidingen voor het loopevenement op 10 juni 2007, helaas ben ik zelf niet aanwezig daar ik niet gemist kan worden op het dorpsfeest van Aldtsjerk. Als bijlage de deelnemerslijst met daarin de resultaten. Gerk Dijkstra Intensieve duurloop, 5,5 kilometer, 29 minuten en 10 seconden Goed, voor de lezers die zich na het verslag van mijn bezoek aan de sportdiëtiste afvragen hoe het nu eigenlijk is afgelopen met mijn trainingsschema: dat is dus niet afgelopen. Ik kon het er in de beperkte tijdsduur niet over eens worden hoe ik nu het beste mijn toekomstige hardlooptrainingen moet gaan inpassen in mijn zo drukke fietsschema. Dat punt wordt dus nog vervolgd. Volgens de sportdiëtiste was dat ook niet zo belangrijk, omdat mijn trainingsinspanning wat betreft het hardlopen geen significante invloed hebben op mijn gehele presteren. Daar moet ik het dan maar mee doen de komende 10 weken. Dit is dus de laatste week waarbij ik nog een beetje rustig kan aanmorren met hardlopen. Vanaf volgende week begin ik met Het was serieus lente toen ik vanmiddag op de fiets stapte terug naar huis. De warmte kwam me vanuit de kelder tegemoet, hoe anders dan vorige week toen ik nog als een slechte imitatie van de Verschrikkelijke Sneeuwman de warmte in de kelder tegemoet ging. Helaas, en als goed Nederlander ben ik nooit tevreden over het weer, 'waaide it dat it rikke'. Het hele stuk langs de Groningerstraatweg was het volle bak fietsen om nog enigszins snelheid te kunnen maken, waarbij ik afwisselend zittend en staand de pedalen moest geselen. En de Gazelle maar denken dat hij een rustig leven tegemoet ging, ha. Hoe dan ook, 35 minuten later en met verzuurde benen plaatste ik de fiets in de schuur en schoot naar binnen om me om te kleden voor een rondje draven. Dit rondje was hetzelfde als vorige week, dus ik zal jullie niet nogmaals een tekstuele toelichting geven van de ronde. Bovendien kunnen jullie het rondje bekijken door hieronder op het symbooltje te klikken. Wat kan ik er nog wel over vertellen? Het liep wonderlijk lekker, vooral het begin. Zo lekker dat ik steeds harder begon te draven, dat wil zeggen, met een steeds hogere hartslag. Halverwege herinnerde ik me plots een artikeltje in de Runners World over een andere looptechniek, die ik zeker het proberen waard vond. Het kwam erop neer dat je bij het neerkomen niet meer op de hak landt, maar meer op de hele voet en het liefst zoveel mogelijk op de voorkant. Dit doe je door je gewicht meer naar voren te plaatsen. Afin, dat is de theorie. De praktijk was dat het inderdaad wat vlotter ging. Helaas is het wel een techniek die wat training behoeft, dus kon ik het niet de hele rit volhouden. Wel denk ik dat ik hier de komende tijd wat meer aandacht aan wil gaan besteden. Na iets meer dan 29 minuten geeft de Garmin 5,5 kilometer aan en klok ik af. De laatste paar honderd meter loop ik rustig naar huis, terwijl het zweet in straaltjes over mijn rug heen loopt. Mijn hartslag lag in de laatste kilometers steeds ver boven de 170 en dat is eigenlijk teveel. Ik hoop maar dat ik er zonder al teveel spierpijn vanaf mag komen, want ik moet natuurlijk wel een beetje uitgerust zijn als ik donderdag in Winterberg de heuvels op wil. Misschien morgen maar weer even een stukje fietsen. Bezoek sportdiëtiste Eén van de onderdelen die de loopgroep heeft georganiseerd in het kader van de komende marathon van Leeuwarden, is een consult bij een sportdiëtiste. Omdat ik een brede interesse heb en daarbij regelmatig vragen heb over het hoe en waarom wat voeding betreft, hoefde ik niet lang te twijfelen voor ik mij hiervoor opgaf. Vandaag, om 10 over 2 werd ik verzocht mij bij haar te melden. De afgelopen week hield ik naarstig een dagboek bij van alles wat ik op een dag zo inneem: van de eerste snee brood bij het ontbijt, vele bakken thee en koffie gedurende dag tot en met een appel en een glas frisdrank laat op de avond. Alles werd keurig tot op de minuut nauwkeurig geregistreerd in een dagboekje wat ik 's avonds laat naar mijn werk toe mailde en aan het einde van de werkdag via dezelfde postbus terug naar huis stuurde. Met 3 A4'tjes en een pen in de hand kon ik goed voorbereid het gesprek in. Eigenlijk kwam er niet veel bijzonders naar voren, dat wil zeggen, wat ik niet al wist. Als eerste werd een analyse gemaakt van mijn inspanningen. Momenteel fiets ik 8-12 uur per week en loop een half uurtje hard. Dit werd naast mijn voedingsinname gelegd, die op zich qua koolhydraten ruimschoots voldoende is. Klein puntje van aandacht was nog wel de hoeveelheid groentes en vlees, en de daarmee samenhangende inname van eiwitten en ijzer. Tot slot werd ik nog geïnformeerd over de inname van vocht vóór, tijdens en na de training en zat het half uurtje er helaas al weer op. Te kort om alles te vragen wat ik graag wil weten, voldoende om de belangrijkste zaken uit te lichten. Het résumé:
Als verdediging dat ik zeker wel aandacht besteed aan het eten en drinken na de trainingen, droeg ik aan dat ik altijd een bidon én een Liga Fruitkick meeneem onder de douche ("ik denk dat ik één van de weinigen ben die staat te eten onder de douche"), schoot ze in de lach en deelde mij een soorgelijke anekdote van iemand van wie ze ooit les had gehad. In een vrolijke stemming en met nieuwe geestelijke bagage kon ik terug naar mijn werkplek. Al met al zeker een nuttig bezoek. Fitheidstest Een collega had de fitheidstest bij de BV Sport gemist en vroeg me enigszins jaloers wat ik ervan gevonden had. Ze kreeg deze reactie. Meer leuk dan nuttig eerlijk gezegd. Mijn ruglenigheid was zeer slecht, maar daar maak ik me niet druk over, temeer omdat het probleem niet in mijn rug zat maar in de pezen achterkant knie, die verdomden het om mee te rekken. En da's maar goed ook, mijn kniebanden zijn heel slap door de vele blessures door de jaren heen, hoe strakker die pezen hoe beter heb ik het idee. Dat ik een goeie bloeddruk heb is weer prettig om te horen maar dat is al jaren zo. Buikomvang was aanzienlijk, maar dat was ook geen verrassing... Cholesterol had ik erg graag willen weten, alweer bijna een jaar geleden gemeten, maar dat deden ze dus niet. Glucose is ook best interessant. De shuttle run was leuk, dat was een echte conditietest, niet zo best bij mij maar dat wist ik ook al. Het zou het allemaal een stuk nuttiger maken als we over bijv. drie maanden de hele test nog eens mogen herhalen. Dan kun je zien of trainen daadwerkelijk verschil maakt , dat kan heel motiverend werken . (Bij mij wat minder trouwens, die longinhoud zal wegens roken niet zo gauw meer groeien, maar ja, je weet het niet) rustige duurloop, 5,9 kilometer, 30 minuten en 30 seconden Het is loopweer: maartse buien, koud en veel wind. Ik denk dat ik niet veel aan fietsen toe kom deze week, of het moet op de Tacx zijn. Fietsen vind ik nog steeds leuker, maar als het zulk slecht weer is, en de wegen nat zijn, dan ga ik toch voor het looptenue. Voor je het weet, ben je een week verder. Zoals ik vorige week schreef, denk ik 10 weken vantevoren serieus te moeten beginnen met trainen, week 14 dus. In de paar weken daarvoor wil ik 1 á 2 keer lopen en ondertussen een verantwoord trainingsschema schrijven. Deze laatste moet vrijdag af zijn, omdat ik dan een afspraak heb met de diëtiste, ook één van de onderdelen die we hebben geregeld voor de Marathon van Leeuwarden. Goede voeding is net zo belangrijk als een goed trainingsschema en aangezien ik het idee heb, of schort het bij mij daar wel eens aan, lijkt me dit een nuttig bezoek. Ik dwaal af. Vandaag was het dus loopweer. Afgelopen zaterdag voor het laatst getraind (zie ook www.zitvlees.nl) en dus had ik energie over. Een deel daarvan ging op in de woon-werkrit, die ik vanmorgen als de Verschrikkelijke Sneeuwman afrondde. Een goede manier om mijn nieuwe fiets in te wijden, zeg maar. Vanmiddag was het beter weer én had ik wind mee. De benen waren dus warm toen ik thuis kwam. Ik trok mijn loopschoenen aan, zat wat te klooien met een Mp3-speler (die ik daarom ook besloot om maar thuis te laten) en niet veel later trok ik de voordeur achter me dicht en klikte de hartslagmeter aan. Ik groet een buurvrouw die, zoals dat bij ons in de straat gaat, een A4'tje met de laatste nieuwtjes van de buurt door de brievenbus gooit. Ze zijn het inmiddels gewend in de straat dat ik regelmatig strak gekleed de straat uitga. Daarna ga ik zuidwaarts, dezelfde ronde op als vorige week maandag. Het voelt redelijk soepel, de stap is goed en de hartslag kruipt gestaag omhoog. Ik groet 2 jonge dames die met hun hond aan het joggen zijn (van mezelf vind ik dat ik hardloop, niet 'jog', maar dat terzijde) en duik een stuk park in, om even later het fietspad op de lopen. Met de wind vol in de rug en een warme zon, loopt het heerlijk. Ik voel een flow opkomen en laat mijn gedachten voor wat ze zijn. Rechstaf, einde weg weer rechtsaf, het gaat snel. Ik kijk op mijn hartslagmeter: 160. Eigenlijk te hoog, maar het gaat bijzonder lekker. Geen pijntjes, geen vermoeidheid en dus hou ik het tempo strak vast. Eenmaal terug bij de bebouwde kom van Hardegarijp blijkt 'mijn' bruggetje afgesloten en moet ik door hetzelfde park terug naar huis. Weer 200 meter extra, weet ik. Het laatste stukje loop ik uit en als ik het huis weer instap, voel ik me bijzonder fris. Lekker gelopen dus, volgende keer maar wat langer.
12 collega's die zich hebben opgegeven voor deelname aan één van de afstanden van de Marathon van Leeuwarden, meldden zich gistermiddag om tien vóór twee in Sporthal Bilgaard voor een fittest. Deze werd georganiseerd in nauwe samenwerking met de BV Sport. Naast het invullen van een vragenlijst stonden er een zestal lichamelijk testen en tot slot een uithoudingstest op het programma, zodat een goede indruk kon worden verkregen van hun lichamelijke gezondheid. In een strak georganiseerd programma werden de verschillende onderdelen, door de BV Sport 'stations' genoemd, afgewerkt. Na de vragenlijst waren dit achtereenvolgens: 1. bloedruk 2. glucose 3. lengte en gewicht 4. buikomvang 5. zit- en reiktest 6. schouderlenigheidstest Tot besluit kwam dus de uithoudingstest, in de vorm van een lang verwachte en misschien wel gevreesde 'Shuttlerun-test'. Conform het protocol moeten de deelnemers heen-en-weer lopen over een afstand van 20 meter. De eerste minuut gebeurt dit met een snelheid van 8 kilometer per uur, daarna wordt de snelheid elke minuut met 0,5 kilometer per uur verhoogd. De deelnemer is 'af' op het moment dat drie keer het keerpunt niet tijdig wordt bereikt. Het aantal 'stappen', of dus de eindsnelheid geeft een goede indicatie van het uithoudingsvermogen. In de eerste minuten waren er dan ook nog geen afvallers, gestaag werd op het keerpunt gewacht op de volgende piep. Vanaf 'stap 3' beginnen de eerste tekenen van vermoeidheid te komen en niet veel later moet de eerste opgeven. Het meerendeel volgt niet veel later, waardoor er nog 4 over blijven. Eén-voor-één haken ook hier de lopers af, tot op stap 7,5 Marijke Schilperoord het als laatste van de groep genoeg vindt en uit stapt. Terwijl de deelnemers de scores invullen op hun papieren, druppelen langzaam maar zeker de personen van de 2e groep binnen. Groep 1 maakt zich op om naar huis of terug naar kantoor te gaan; de eerste belangrijke stap op weg naar de Marathon van Leeuwarden is voor hen gezet. Overige foto's vind je hier: http://www.leeuwardenloopt.nl/index.php?/pages/fittest_2007.html  Shuttlerun-test. Rustige duurloop, 5,7 kilometer, 29 minuten en 10 seconden Ik heb mij dus opgegeven voor de Marathon van Leeuwarden dit jaar op 10 juni, de halve marathon-versie, welteverstaan. 21,1 kilometer door de straten van Leeuwarden. Normaal mag dat geen probleem zijn, ik heb al 3x eerder een halve marathon gelopen, maar ditmaal valt hij midden op de hoogtijdagen van mijn wielerseizoen. 15 dagen ervoor rijd ik een cyclo op en over de Mont Ventoux, 15 dagen later mag ik mijn kunsten vertonen in de Italiaanse Dolomieten. Omdat fietsen mijn hoofdsport is, betekent dit dus dat ik het lopen 'erbij' mag gaan doen. Een lastig verhaal, omdat mijn fietsschema tot op het laatste uurtje is gevuld. Een trainingsschema voor het lopen heb ik dus (nog) niet. Ik ben er wel mee bezig, probeer wat te schuiven met de fietstrainingen. Aanvankelijk wilde ik proberen de halve marathon te lopen zonder noemenswaardige vorm van voorbereiding. Dat heb ik na mijn breuk vorig jaar ook gedaan. Het lastige is, dat er zoveel collega's meedoen en ik een beetje aan mijn stand verplicht ben om een goede tijd neer te zetten. Sterker nog: er zijn 2 collega's die ik eigenlijk op achterstand wil gaan lopen. Collega 'H' heeft aangegeven op een schema van 1 uur en 45 minuten weg te willen gaan. Mijn PR staat op 1.54, dus wil ik weggaan op een schema van 1 uur 40. Dat betekent een verbetering van 14 minuten. Dat het lastig wordt staat vast, maar ik heb er wel vetrouwen in. Maar goed, vandaag dus een eerste looptraining. Ik heb ingeschat dat ik 10 weken van tevoren serieus met looptrainingen moet gaan beginnen, dus ik heb nog een paar weken om wat basisconditie op te doen en te wennen aan het loopritme. Vanuit mijn huis heb ik een vast rondje wat zo'n 5,7 kilometer is, ongeveer een half uur lopen en dus een prima voorbereiding. Het weer zit in elk geval mee: de zon is volop aanwezig en de temperatuur ronduit aangenaam. Met veel plezier trek ik dan ook de hardloopschoenen aan en vertrek ik in korte broek en een t-shirtje zuidwaarts. Zoals altijd gaat het begin veel te makkelijk, maar ik weet me dit keer in te houden en begin gewoon rustig. Ik laat de hartslag stijgen tot 155 en als ik de bebouwde kom verlaat, weet ik dat het goed zit. Na een stukje fietspad gaat het rechtsaf met wind tegen. Mijn snelheidsmeter geeft net 11 per uur aan, de hartslag is goed. Ik probeer nergens aan te denken, maar ga op in het loopritme. Ik passeer de hondenfokkerij en een vijftal minuten later het tankstation. Rechtsaf verlaat ik de hoofdweg en ga binnendoor terug naar huis. Mijn benen houden zich prima en het lopen voelt vertrouwd, alsof ik niet al een tijdje niet meer heb gelopen. Tegen het einde zie ik dat mijn hartslagmeter 165 aangeeft en dus dat ik eigenlijk te snel loop. De tijd bevestigt dat ook. Na 29 minuten en 10 seconden klok ik af, 5 minuten sneller dan toen ik dit rondje vorig jaar voor het eerst liep. Als ik uitloop, terug naar huis kan ik niet anders dan constateren dat ik lekker heb gelopen en zie dus met vertrouwen de komende trainingen tegemoet. Op weg naar 10 juni Op weg naar de Marathon van Leeuwarden Donderdag 15 februari was in de Prinsentuin de start van de gezamenlijke looptrainingen voor de Marathon van Leeuwarden. Al 72 ambtenaren hebben zich aangemeld, waarvan 32 vrouwen en 40 mannen. Bijna de helft van deze sportieve collega’s is 45 jaar of ouder. 22 collega’s hebben zich aangemeld voor de donderdagmiddag training. Bij de eerste looptraining afgelopen donderdag 15 februari deden 12 deelnemers mee. De enthousiaste en gediplomeerde trainster  Trainster Jolanda Jansen (met nummer 122) sportvoedingsadvies Voorlichting door (sport)diëtist De (sport)diëtisten van Thuiszorg Het Friese Land kunnen een eenmalig, kosteloos sportvoedingsadvies geven aan de collega's van de gemeente Leeuwarden die zich hebben aangemeld vooer de Marathon van Leeuwarden. Een sportvoedingsadvies is vooral interessant voor sporters die intensief trainen en hun prestatieniveau willen verhogen. Dit aanbod geldt overigens ook voor de minder intensief trainende sporters. De diëtisten zijn bereid om op een nader vast te stellen vrijdag, zitting te nemen in het stadskantoor. Opgaven vóór zaterdag 17 februari bij Anton of Gosse. Sport / Fittest Sport/Fittest Voor de collega's van de gemeente Leeuwarden die zich hebben aangemeld voor deelname aan de Marathon van Leeuwarden hebben wij de mogelijkheid voor een sport- / fittest geregeld bij de BV Sport. Wij adviseren je met klem om deze test te ondergaan. De test is toegespitst op het beoefenen van sport. Na het ondergaan van de test krijg je tijdens een persoonlijk onderhoud, een bewegingsadvies aangereikt. Met het IZA is overeengekomen dat, indien je aanvullend bent verzekerd bij het IZA, deze test voor volledige vergoeding in aanmerking komt. De kosten van deze test worden in mindering gebracht op de vergoeding voor sportgeneeskundige hulp van maximaal € 75,-- per kalenderjaar. Indien je elders bent verzekerd, raadpleeg dan even de polisvoorwaarden en neem eventueel contact op met jouw verzekeraar. Graag opgave vóór zaterdag 17 februari bij Anton of Gosse met vermelding van naam, adres, woonplaats en geboortedatum. City of Health - deel 2: Investeren City of Health. Een door Angela Kemphaan geschreven feuilleton in 6 delen City of Health - deel 2: Investeren Van een ex-liefje weet ik nog dat je alleen met hardlopen kunt beginnen op de juiste schoenen. Ik trek dus de stad in op zoek naar een middenstander die in hardlopen doet . De hardloopzaak is een running center geworden. De winkel oogt van binnen groot en futuristisch. Omdat de klanten van heinde en verre komen, zie ik dat er veel engelse begrippen gehanteerd worden. Geeft niet, ik sta mijn mannetje ook wel in het Engels. Het is erg druk en ik moet even wachten en neem plaats op een spierwit bankje. De vloer is lichtblauw met witte strepen en aan buizen in het plafond hangen poppen. Er is van alles te koop om van running een funny en healthy bezigheid te maken. Shoe's worden gepast en mensen lopen met opgetrokken broek door de winkel. De verkoper legt zijn hoofd in een scheve hoek op de vloer en maakt mbv een videocamera een analyse van het looopgedrag. Ik heb mijn gezicht gezet op standje "mij allemaal bekend, niets is mij vreemd in de running world". Ik vertel de verkoper dat ik een paar schoenen zoek om zo via het lopen van de Klassieker, het initiatief "Leeuwarden, de gezonde stad", te ondersteunen. "Hoeveel km per week loop je?", vraagt de verkoper. Omdat ik wel een serieuze klant wil zijn en niet wil onderdoen voor mijn buurman naast me op het bankje, lieg ik er wat km bij en kom uit op zo'n De eerdere frons in het gelaat van de verkoper, verdwijnt bij het horen hiervan. Ik ben een serieuze klant, en dat weet deze man. De middenstander pakt het groots aan. De dozen met running shoe's stapelen zich voor me op. Moet ik allemaal passen tot ik de shoe vind die matcht met mijn way of walking. Het aanschaffen van 2 paar runningshoe's is wel het beste, vertelt de verkoper, omdat zo'n shoe het ook zwaar te verduren krijgt. Ik knik dat ik dit begrijp. Voor zo'n schoen is het ook niet niks. Die moet kunnen ademen en uitrusten. Het enthousiasme borrelt in me omhoog. Doe maar drie paar schoenen, wil ik de verkoper wel toeschreeuwen, maar slik op tijd de woorden in. Naast de runningshoes schaf ik nog aan 2 tights, underwear, longsleeves (die met anti-bacteriele stoffen werken die zweetlucht tegengaan) en 2 runningjackets. De middenstander is bereid mij van alles uit te leggen over laagjes, ademende vezels, transport van lichaamsstoffen, en de chilling factor van running. Dit wordt nu echt serieus! De ademende runningsocks krijg ik er gratis bij. Aardige kerel, deze verkoper. Een maandsalaris lichter verlaat ik opgetogen het pand. Nu kan het beginnen, werken aan m'n éigen gezondheid en die van de héle stad. Thuisgekomen is mijn liefje wat minder enthousiast over mijn nieuwe aankopen, en dan heb ik het nog zacht uitgedrukt. Hij smijt z'n krant op tafel - het bokbiertje wankelt gevaarlijk- en schreeuwt me toe dat we toevallig wel een 13e maar geen 14e maand hebben en dat ík niet persóónlijk hoef te zorgen voor een gezond investeringsklimaat voor middenstanders in "Leeuwarden De Gezonde Stad". Ik blijf kalm, en roep iets terug over zijn beláchelijke opgewondenheid, z'n hart z'n bloedvaten, overgewicht enz. Die zoekt het maar even uit. Ik laat me door niets weerhouden: "Leeuwarden, de gezonde stad. Leeuwarden, City of Health!". Ik haal voorzichtig de kaartjes van m'n nieuwe Investering en vertrek in het zwart van de avond. Medische begeleiding Spreekuur sportfysiotherapeut Sportfysiotherapeut Siemen van Asperen is bereid gevonden één uur per week speciaal voor ambtenaren van de gemeente Leeuwarden die in voorbereiding zijn voor de Marathon van Leeuwarden gratis spreekuur te houden. Voor zo ver nodig doet hij dan sportmassage en geeft hij onderricht in sportpreventie. Daarnaast is haptonomie ook nog mogelijk. Dus als deelnemers tijdens of na de trainingen last krijgen van pijntjes, verzwikte enkels of last krijgen van andere gewrichten kunnen ze tot 10 juni elke vrijdagmiddag tussen 16:00 uur en 17:00 binnenlopen bij Siemen van Asperen (Mr. P.J. Troelstraweg 62) voor behandeling of advies. City of Health - Deel 1: Gezond, maar gezellig City of Health. Een door Angela Kemphaan geschreven feuilleton in 6 delen "City of Health" Deel 1: Gezond, maar gezellig! Jaren lang had mijn stad Leeuwarden een broederband met Orjol, een gemeente in de Oekraine. Culturele uitwisseling was het hoofddoel. Russische korfballertjes werden naar Leeuwarden gehaald en omgekeerd trokken Leeuwarders in bussen naar Orjol. De broederband is er niet meer. Niet één stad heeft nog een broederband met een gemeente op de Balkan of in de Oekraine. Tegenwoordig ga je als stad voor een persoonlijke titel: de mooiste, de schoonste, de gezelligste stad, de slimste, de groenste, de crimineelste of de beste stad. Nijmegen is the "City of Health". De City of Health zijn, is niet zómaar wat. Ik weet dat ze er daar bij de bevolking hard aan hebben moeten trekken om zo ver te komen, maar het is ze wél gelukt. De Nijmegenaar zet dagelijks 10.000 stappen en drinkt anderhalve liter water, eet 2 of 3 keer per week (vette)vis, consumeert de gewenste hoeveelheid fruit en groente (desnoods uit een plastic flesje) en ondergaat half jaarlijks een schoonmaakbeurt van de dikke darm. Leeuwarden is voor het jaar 2007 van plan de titel "City of Health" bij Nijmegen weg te halen. Het wordt dan "Leeuwarden, de gezonde stad." Om dit doel te bereiken is een Stichting opgericht die de bewoners van de Friese hoofdstad laat kennis maken met alle facetten van gezondheid én gezond zijn. Naast voorlichting over eten en drinken, leefstijl, fun en ontspanning kan ook een marathon gelopen worden. Deze marathon die voor de éérste keer in juni van dit jaar zal starten, heet nu al een Klassieker, (let wel: mét hoofdletter). Het staat voor mij als een paal boven water dat Nijmegen haar titel , "City of Health" zal moeten afstaan aan Leeuwarden.Wij hebben hier schonere lucht, de Leeuwarder bevolking is serieuzer, en onze Klassieker is 25 km langer dan hun Zevenheuvelenloop. Dat gezondheidsgedoe haat ik eigenlijk, omdat het lijkt alsof er altijd íets ontbreekt bij mij. Denk ik helemaal goed bezig te zijn, komt er weer wat nieuws. Nu weer blijken light frisdranken -die ik bewust drink tegen een nog te verwerven overgewicht- ongemerkt een aanval uit te voeren op mijn tandglazuur! Erosie van het tandglazuur, daar had ik nog niet aan gedacht. Zo loop ik altijd achter de gezondheidsfeiten aan. Heel slim bedacht ik toen dat ik door het meedoen aan de Klassieker vóóruit kan lopen op mijn gezonheid. Als ik heel hard ren zou ik zelfs ziekte en de dood achter me kunnen laten. Dat vind ik een prettige gedachte. Ter informatie rommel ik nog wat op de nieuwste site van Stichting Gezonde Stad Leeuwarden. Ik krijg er helmaal zin in. Er wordt van alles aangeboden om mijn leven aangenamer te laten verlopen. Ik kan ook iets van clinics volgen om de Klassieker op gezonde wijze te volbrengen. Dan valt mijn oog op het zinnetje:"Gezond, maar gezellig, iets dat uitstekend samengaat!" Ajjjj! Als dingen zo stellig beweerd moeten worden, komt er bij mij een gevoel van twijfel naar boven. Er spookt van alles door m'n hoofd. Is het wel gezond? Is het niet gezellig? Is het toch ongezond gezellig, ongezellig maar toch gezond? Dan sta ik op. Hierover piekeren heeft geen zin. Actie! Ik ga op weg om iets goeds neer te zetten: voor mezelf, tegen Nijmegen en voor Leeuwarden de Gezonde Stad. Egmond Halve Marathon, 1 uur, 55 minuten en 56 seconden
Martin verdwijnt snel uit zicht, terwijl ik probeer een beetje een loopbare route te vinden. Het is druk in de straten van Egmond en ik kan daardoor niet echt een lekker tempo vinden. 5 minuut 25 over de eerste kilometer, dat is geen goede start maar ik hoop in de vrije ruimte wat te kunnen versnellen. Het lukt niet echt, de benen voelen niet goed. Dan maar geen supertijd vandaag, bedenk ik me, en ik loop door. De grote drommen toeschouwers langs de kant motiveren en ik vergeet mijn slechte benen. Rijen dik staat het bij de strandopgang, waar ik door het mulle zand een weg zoek naar de vloedlijn. Als de aanmoedigingen verstommen in de harde westenwind, liggen er nog 7 kilometers smal strand voor ons. Op het strand probeert iedereen uit de wind te lopen. Het is mij daar te druk en ik loop rechts, langs de vloedlijn. De lucht is strakblauw, rechts van mij een woeste zee met schuimende koppen op de golven. Het is prachtig hier en ik geniet. Ik loop wat langzamer doordat ik vol in de wind loop, maar het maakt me niet uit, want hier kan ik mijn eigen tempo lopen en daarbij optimaal genieten. In een strakke cadans is mijn hoofd helemaal leeg en het enige wat de flow zo nu en dan verstoort is een wat verder opkomende golf, die de hele groep naar de duinen toestuurt. 58 minuten staan op mijn klokje als ik het keerpunt bereik. Langzamer dan vorig jaar, maar nu met veel betere benen. Ik drink snel wat en met een paar stukjes mandarijn ga ik verder op pad. Op pad naar de weg terug. De 2 kilometer door de duinen is redelijk nauw en druk en ik ben blij als we de verharde weg bereiken. Hier kreeg ik het vorig jaar echt zwaar, maar dit jaar is anders. De klinkers voelen welkom en mijn snelheid neemt toe. Werd ik hier vorig jaar ingehaald door voor mijn gevoel iedereen, vandaag begin ik aan een inhaalrace. Ok, inhaalrace'je. Mijn hartslag is goed, het tempo is goed en de benen geven geen krimp. Mijn hartslagmeter geeft ruim 12 per uur aan en de cadans die ik op het strand vond, pak ik ook hier weer snel op. De kilometerborden lijken in elkaars zicht te staan: 15, 16, 17 kilometer. Dit stuk liep ik ook tijdens de Midwinterduinloop en bekend maakt bemind. Bij de laatste ravitaillering neem ik nog twee stukjes mandarijn en giet een half bekertje water in mijn nek. Nog 4 kilometer te gaan en het gaat nog steeds gewoon goed. Op kilometer 19 voel ik een pijnscheutje in mijn rechterdijbeen. Even vrees ik: zo dichtbij en dan een blessure? Ik temporiseer wat en de pijn verdwijnt langzaam als ik aan de laatste klim naar Egmond-aan-zee begin. De boog van de laatste kilometer brengt een versnelling teweeg bij zo'n beetje de hele groep en ik doe mee. Nog steeds staan de mensen rijen dik aan te moedigen, heerlijk. Ik doe geen eindsprint meer, maar een hand mag omhoog als ik over de mat loop. Opnieuw een halve marathon en, gezien de voorbereidingen (of eigenlijk het gebrek eraan), kan ik alleen maar dik tevreden zijn met de eindtijd. Edit 16-01: De foto's staan erbij, je vind ze bij Aktiefoto.nl en bij Imavista.com (mijn startnummer was 5909). Nieuwjaarsloop in De Wilp, 21,1 kilometer (halve marathon), 1 uur en 54 minuten "De Wilp?" Ik belde afgelopen donderdag collega Eelco met de vraag of hij zaterdag ook in Dokkum ging hardlopen. "Normaal wel, maar ik moet mijn titel verdedigen bij de nieuwjaarsloop in De Wilp", ging hij verder. "Je mag wel mee, hoor. Ik kom toch over Hardegarijp." Omdat ik tien kilometer, de afstand die hij ging lopen, wat aan de korte kant vond, twijfelde ik. "Er is ook een halve marathon", besloot hij zijn relaas en dus reden we vanmorgen tegen twaalven samen naar De Wilp. Hij om zijn titel te verdedigen op de 10 kilometer, ik voor een halve marathon. Na inschrijven, wachten en warmlopen klonk rond 5 over half één het startschot. Het parcours bestond uit twee rondes van 10 kilometer, een beetje in de vorm van een achtje (zie ook bijgevoegd gps'je), met voorafgaand een kort rondje van 800 meter. Na de start haak ik aan bij een klein groepje, maar met 14 per uur gaan ze me echt te snel en nadat we de eerste keer door start-finish zijn gekomen, loop ik alleen en kan ik mijn eigen tempo bepalen. Het gaat wonderwel goed, steeds loop ik tegen de 13 (voor mij héél snel) en ik vind een lekker ritme. Iemand die bij mij is aangesloten, moet zelfs afhaken en ik voel dat er een goede tijd in zit vandaag. Als de eerste 5 kilometer erop zitten, en ik begin aan het tweede deel van het achtje, krijg ik het ineens zwaar. Het tempo keldert en het wil niet meer, terwijl het nog zo'n eind is: ik ben te snel begonnen. Tot aan de tweede keer door start-finish gaat het zwaar en even overweeg ik zelfs om uit te stappen. De speaker is echter zo opbeurend, dat ik wel door moet gaan en voor ik het weet ben ik alweer een heel eind op weg voor de tweede ronde. Nu gaat het weer lekker. Het tempo ligt iets lager, maar het gevoel is stukken beter. Met nog 6 kilometer te gaan gaat het echter mis. De aangereikte thee valt verkeerd en ik krijg kramp, waardoor ik noodgedwongen 50 meter moet wandelen. Ook daarna is het nog vervelend en echt lekker tempo lopen zit er niet meer in. Gelukkig kan ik aftellen en een half uurtje later kom ik redelijk vermoeid over de finish. Over de tijd ben ik niet tevreden, ondanks dat het een verbetering is van mijn persoonlijk record. Ik heb een te groot verval gemaakt, dus ik hoop maar dat dat een leermoment is voor volgende week zondag tijdens de Egmond Halve Marathon. Tabelletje:
Nieuwjaarsloopje, 9,1 kilometer, 45 minuten en 20 seconden Bepakt met mobiele telefoon, gps-apparaat en 2 kleine flesjes drinken holde ik met de wind vol in de rug het dorp uit. Het rondje dat ik in mijn hoofd had, was hetzelfde als vorige week zaterdag. Als het erg lekker zou gaan, dan wilde ik het rondje uitbreiden met de lus van afgelopen zaterdag, maar dat besluit ging onderweg dus vallen. Met de westenwind op mijn lange rug, zag ik een hele ruime 13 per uur op mijn klokje staan, soms zelfs 14 per uur. Ik wist dat ik dat niet de hele rit ging volhouden, maar ondertussen liep het maar mooi wel lekker snel. Na Veenwoudsterwal kreeg ik de wind vol tegen en moest ik terug naar de schamele 11 per uur. Desondanks wist ik een goede cadans vol te houden en genoot ik van de rust en de ruimte op het smalle fietspad. In iets meer dan drie kwartier wist ik het rondje te voltooien en kon ik gaan douchen, dik tevreden over de eerste loopkilometers in 2007. Hardlooptraining, 11,7 kilometer, 1 uur en 2 minuten Vorige week zondag was ik gematigd enthousiast over het herstel van mijn pols. Ik had zelfs even de hoop deze week de frisse lucht weer te kunnen opzoeken met de racefiets. Helaas bleken de inspanningen van het kerstweekend teveel voor mijn verzwakte spieren, pezen en gewrichten en moest ik noodgedwongen rustiger aan gaan doen. Dat betekent, afgezien van een tweetal ritjes woon-werkverkeer, dat ik niet meer heb gefietst. Rust en tijd zullen de komende periode belangrijk blijven, dat is wel zeker. Maar goed, bij hardlopen heb ik mijn pols niet nodig en al het eten en drinken van de afgelopen dagen moeten er natuurlijk wel worden afgesport: tijd om de hardloopschoenen maar weer eens aan te trekken. Vanmorgen eerst even bij mijn fietsenmaker (die overigens een prachtige, nieuwe site heeft) geweest voor een reflecterend hesje, met led-lampjes, zodat ik de komende tijd ook in het donker kan hardlopen. Daarna heb ik me alras omgekleed en ging op pad voor een loopje van ongeveer een uur. Het begin was goeddeels hetzelfde parcours als vorige week zaterdag. Hardegarijp uit, richting Veenwoudsterwal en daarna over het fietspad langs de spoorbaan terug. Daarna nog even een korte lus langs Rijperkerk en vervolgens vlot op naar huis. Het ging een stuk makkelijker dan de vorige keer, maar gek genoeg ook een stukje langzamer. Wellicht dat ook de harde wind hier debet aan was: die zorgde aan de ene kant voor noodzakelijke verkoeling, maar aan de andere kant is dat slecht voor je gemiddelde. Na iets meer dan een uur kwam ik redelijk fris weer thuis aan. Fietsen blijft natuurlijk leuker, maar zolang mijn pols blijft protesteren, is dit een goed alternatief. Midwinterduinloop vanuit Egmond-binnen, 16,8 kilometer, 1 uur, 34 minuten en 18 seconden Het weer was prachtig, de temperatuur prima om te lopen. Dit zorgde ervoor dat het aanmerkelijk drukker was dan vorig jaar, toen het om het vriespunt was. Na kort warmlopen, zocht ik in de groep mensen een warm plekje uit de wind. Om precies half elf werden we weggeschoten, en kon ik zien of ik 16,8 kilometer kon lopen zonder noemenswaardige voorbereiding. Mijn tijd vorig jaar was 1 uur 31 nogwat. Dit keer ging ik uit van een tijd van 1 uur en 35 minuten, gezien mijn fysieke toestand. Ik besloot dan ook rustig te starten, om mezelf niet op te blazen. Edoch, mijn hartslag steeg direct naar waarden die ik niet wilde zien, de groep mensen zorgt er dan toch voor dat je sneller gaat lopen. De eerste paar kilometer schieten dan ook voorbij. Het terrein is bekend en de afwisseling zorgt ervoor dat ik regelmatig een "hé, ik ben hier al"-actie heb. Na een korte lus volgt een wat langere lus. Deelnemers aan de 7,6 kilometerversie gaan hierna terug. Het dunt daarna aardig uit, maar er gaan ook een heleboel op voor de volledige afstand. De korte lus volgt nog een keer, met ondertussen een aantal gestreste waterverstreksters die de drukte even niet aan kunnen, waarna het slotakkoord wordt gevormd door nog een langere lus. In die tweede lus krijg ik het zwaar: mijn voeten doen pijn van de blaren en de stappen komen niet altijd soepel meer van de grond. "Ben je gevaarlijk?", roept een dame die naast me komt lopen, wijzend op mijn gips. Een "nee, hoor" volgt en terwijl de afstand tussen ons groter wordt, denk ik na over de scherpe, gevatte opmerkingen die ik had kunnen maken. Het leidt de aandacht even af en voor ik het weet lopen we weer het bos in. Dit vind ik leuk: korte klimmetjes en bochten op een zanderige ondergrond. Ondanks dat mijn voeten en benen "STOP" schreeuwen, loop ik genietend door. Even vergeet ik helemaal dat ik het gips draag, heerlijk. Eenmaal terug op de verharde weg zie ik Egmond-binnen al liggen en probeer ik te versnellen. Het lukt even, maar niet lang genoeg om onder de tijd van vorig jaar te kunnen eindigen. Ik moet 3 minuten toegeven, maar dik tevreden kom ik met een heuse eindsprint (die ik verlies...) over de finish. Als ik het aangereikte flesje AA-drink open probeer te maken (probeer dat maar eens met één hand!), wordt ik aangesproken: "Doet het geen pijn", vraagt een jongen me, wijzend op mijn hand. "Nee, eigenlijk heb ik er helemaal geen last van gehad, dat ging prima", vertel ik hem en besef ik. Als ik terugkom bij de auto, is Marcel er ook net, prima getimed dus. "Lekker gefietst?", vraag ik hem. "Mwoah, ging best lekker (Fries enthousiasme, lees: heerlijk), en jij?". Ik vertel hem dat ik best tevreden ben en, als we even later weer onderweg zijn, doe ik uit de doeken hoe het onderweg was. "Volgend jaar rij ik weer, hoor", zeg ik hem als we weer thuis zijn. Ik bedank hem voor de rit en met stijve spieren loop (lees: waggel) ik naar binnen. De stijve spieren en beblaarde voeten neem ik graag voor lief, want eenmaal onder de douche weet ik: wat heb ik heerlijk gelopen.
Strontrace Workum, 15 kilometer, 1 uur, 19 minuten en 9 seconden Nu dacht ik dat het 3 rondjes van 5 kilometer zouden zijn, maar mijn gedachte bleek nergens op gebaseerd. De loop ging namelijk over de Zeedijk en, afhankelijk van de lopen afstand, moest je na 2,5, 5 of 7,5 kilometer keren. Dat betekende geen uitstapmogelijkheid, mocht het al niet gaan. Maar goed, de eerst helft hebben we wind mee en dat gaat toch weer een stukje vlotter dan wind tegen. De keerpunten voor de één en de twee kilometer (jeugdlopen), passeer ik al gauw. Op het keerpunt van de vijf kilometer besef ik echter al gauw dat ik een achterhoedegevecht aan het leveren ben. Als ik omkijk, kan ik de laatste van de groep zien, maar voor me lukt dat niet meer. Mijn snelheidsmeter geeft ook geen superwaardes aan. Ik vind het prima, uitlopen na zo'n week vind ik prestatie genoeg. Bij het keerpunt van de tien kilometer zie ik een tijd staan van 25 minuten en 46 seconden. Meer dan 2 minuten langzamer dan twee weken geleden, al was dat ook niet helemaal 5 kilometer. Het valt me niet tegen, maar ik weet ook dat er nog een lange weg terug is, mét wind tegen. Een paar minuten later kom ik Eelco tegen. Hij is al gekeerd en gaat op weg terug. Hij zou uiteindelijk finishen in een tijd van 57 minuten en nog wat. Ik bereik het keerpunt na 38 minuten en 39 seconden. Nu nog terug. Naast de wind begint ook vermoeidheid een rol te spelen. En een tweetal blaren die zich meer en meer manifesteren. Ik negeer alledrie en begin aan de lange weg terug, waarbij ik weinig lopers meer tegenkom, hooguit een stuk of twintig. Het gat achter mij is groot genoeg om te weten dat ik niet meer ingehaald ga worden, dus laatste wordt ik vandaag niet. Met nog vijf kilometer te gaan, probeer ik te versnellen, maar mijn lichaam trekt direct aan de rem. Ik probeer weer een ritme te vinden, wat niet echt wil lukken. Het zicht op de finish is prachtig, maar nog zover weg. Overal voel ik nu pijn. De laatste 500 meters zijn ook de zwaarste, maar als ik mijn naam hoor omgeroepen bij de finish, ben ik alles weer vergeten. Met iets meer dan één uur en 19 minuten op de klok passeer ik de streep. Even hijg ik uit en niet veel later loop ik met de aangereikte zak kunstmest terug naar de auto. Redelijk vermoeid en pijnlijke voeten maar pas als ik het stuur van de auto beetpak met mijn linkerhand weet ik dat het toch een goede dag voor me was. Oh ja, nog even een tellinkje:
MCL Noorderfitrun, 9.920 meter, 47 minuten en 17 seconden Marrit had me gezegd dat ze "niet zo'n snelle starter is en dus eerst wel in mijn buurt zou blijven". In de koude start is het meer andersom en ben ik blij haar in het zicht te houden. Als ik even later wat warm ben en de drukte wat oplost, gaat het prima en loop ik inderdaad voorop. Mijn benen voelen heerlijk en totaal niet in overeenstemming met de hartslagmeter die ruim 180 hartslagen aantekent en een snelheid van tegen de 13 per uur aangeeft. De teamspirit moedigt me aan, denk ik. Collega Anton komt halverwege de eerste ronde bij ons aansluiten. Hij zit in het andere team, en dus hoef ik niet collegiaal te zijn. Ik versnel en laat zowel Marrit als Anton achter me. In 11 minuten en 47 seconden passeer ik voor de eerste keer de streep, maar ik moet de snelle eerste ronde bezuren. Mijn hartslagmeter geeft bijna 190 aan en dat is teveel. Ik laat het tempo wat vieren en probeer de hartslag omlaag te krijgen, wat niet echt wil vlotten. Mensen die ik zojuist heb ingehaald, lopen me nu tergend langzaam voorbij. Lambert komt me voorbij lopen als ik in het laatste stuk van ronde 2 zit. "Hoi Johan" en met vlotte passen loopt hij bij me weg. Als ik omkijk zie ik dat Marrit me weer op 50 meter is genaderd. 23 minuten en 45 seconden geeft de klok aan als ik ronde 2 afsluit. Dat valt me niet tegen en dat geeft me weer moraal. Moraal die Marrit snel de grond indrukt door weer bij mij aan te sluiten. Na 200 meter in mijn wiel....uh...aan mijn been? te hebben gelopen passeert ze me. Ik kan alleen maar toekijken hoe de afstand langzaam groter wordt. Vlak voor het einde van ronde 3 wordt ik ingehaald door de snelste lopers, die niet veel later finishen. Ik mag nog een rondje. Ik kan de klok door de drukte niet meer zien. Ik pak een bekertje water aan, neem een slok en giet de rest achter in mijn shirt. In de laatste ronde zet ik alles op alles. Marrit loopt 100 meter voor me, maar nu loop ik het gat vlot dicht. Met grote stappen kom ik tot op 10 meter, waar ik aansluit in het kleine groepje. Ik moet even bijkomen van de 'sprong' en ik zie hoe de meesten weer langzaam bij me weglopen, maar dit keer wordt het niet meer dan 20-30 meter. In de laatste kilometer probeer ik nogmaals te versnellen omdat ik voel dat ik nog over heb. Helaas blijkt ook Marrit nog over reservecapaciteit te beschikken en krimpt het gat maar langzaam. Ook mijn eindsprint is nét onvoldoende om de laatste 2 meter te dichten, maar ik had het ook niet verdiend vóór haar te eindigen. En met een eindtijd van 47 minuten en 17 seconden kan ik alleen maar heel tevreden zijn. Ons team is binnen. Collega Anton wordt in het laatste stuk voorbijgelopen door collega Henk (jullie bekend als collega "H") en moet een kleine minuut toegeven op de 50 minuten ruim van hem. Ik geniet met volle teugen, want mijn belangrijkste doel, Henk en Anton achter mij laten is geslaagd. En ik heb daarbij een heerlijke PR gelopen, in een gemiddelde van bijna 12,6 kilometer per uur. Mijn benen voelen zuur, maar mijn enkel heeft het prima gehouden door het tapewerk van Jan. Met een suikerbrood in de hand loop ik terug naar de auto, tevreden over deze geslaagde loop. Bijgaand een tellinkje:
(en een gps'je) NK Veldloop 2006: zilver voor Mirjam Korporaal NK Veldloop voor ambtenaren Woensdag 22 maart vond de jaarlijkse veldloop voor ambtenaren plaats. De gemeente Vlaardingen mocht het evenement ditmaal organiseren. Zestien hardlopers van de gemeente Leeuwarden vertrokken in alle vroegte per touringbus naar de stad onder de rook van Rotterdam, vergezeld met een aantal supporters. De reis zou in elk geval drie uren gaan duren, dus er was voldoende tijd voor koffie en thee, grappen en grollen, een boekje en een krantje, of een potje klaverjassen. Strak in gemeentelijk trainingspak Ondanks een beetje oponthoud bij Rotterdam kwamen we redelijk op schema, even na 10nen, in Vlaardingen aan. Honderden mensen liepen met wapperende gemeentevlaggen en strak in herkenbare gemeentelijke trainingspakken naar het sportcentrum. Er waren dit jaar zo’n 4200 deelnemers op het evenement afgekomen. Het beloofde weer een spektakel te worden! Beetje ‘switterig’ werd onderling nog gevraagd hoe ieder zich voorbereid had, maar de ‘cracks’ onder ons pakten de draad voortvarend op en de rugnummers waren al in aantocht. 6 km, 9 km of 12 km De 6 km lopers (Mirjam Korporaal en Astrid Zijlstra) waren als eerste aan de beurt. Zij mochten om 11 uur al los. De 9 km lopers (Gosse Dijkstra, Anton Wijkhuijs en Wiebe Meilema) volgden aan het begin van de middag en om half twee startte de 12 km veldtocht voor de overige deelnemers (Mettje Elzinga, Jan van der Wal, Jan Kalsbeek, Peter Velt, Johannes Postma, Eelco Hoogeveen, Brenda Kleingeerts, Alex Vrolink, Harry Holterman, Meint Lei en Thijs Terpstra). Zilver voor Mirjam Korporaal Het parcours was mooi gelegen aan de rand van de stad in een bosrijke omgeving. Met de zon erbij leek het soms zo waar op voorjaar. Iedereen heeft de veldloop uitgelopen en Mirjam Korporaal viel zelfs nog in de prijzen. Zij won een zilveren medaille als tweede geëindigde vrouw op de 6 km. Een hele mooie prestatie! De terugweg in de bus laat zich daarom raden… Mirjam Korporaal op weg naar Zilver
NK Veldloop 2005 Sportieve ambtenaren naar Emmen Woensdagochtend 23 maart stonden 12 collega's rond 08:30 uur in sporttenue in de stadshal. Zij hadden zich via de loopgroep van de gemeente aangemeld om deel te nemen aan het NK Veldloop voor ambtenaren. Ieder voorjaar op een woensdag in maart wordt dit kampioenschap georganiseerd. Dit jaar was de gemeente Emmen aan de beurt om circa 5.000 ambtenaren een geweldig sportief en gezellig spektakel aan te bieden. Het weer werkte mee. De temperatuur was hoog genoeg om in de gemeentelijke outfit (blauw t-shirt of wit/geel singlet met leeuw) aan de start te verschijnen. Om 10:30 uur was er zelfs al een waterig zonnetje toen de mannen en vrouwen van 40 jaar en jonger van start gingen voor hun 12 km door de bossen en weilanden rondom het sportpark van de voetbalvereniging Emmen. Harry Holterman (foto), Marianne Tanahatoe en Meint Lei behoorden tot deze eerste categorie. Zij hadden weinig tijd om zich warm te lopen aangezien we pas om 10:15 uur op het sportcomplex waren aangekomen. Desondanks leverden ze een prima prestatie. Om 12:00 uur mochten de mannen en vrouwen ouder dan 40 van start voor de 12 km lange cross. Henk de Boer, Gosse Pieter Dijkstra, Jan van der Wal en de gastlopers Peter Velt en Jan Kalsbeek vertegenwoordigden hier de gemeente Leeuwarden. De zon had inmiddels behoorlijk aan kracht gewonnen en in de beschutting van het bos brak menig deelnemer het zweet uit. Gelukkig werden de deelnemers onderweg water aangereikt. Op de tussen afstand van 9 km startten Jan Wesseling en Anton Wijkhuijs en op de 6 km was Leeuwarden eveneens met 2 deelnemers vertegenwoordigd; Jacob van Loon en Astrid Zijlstra. In tegenstelling tot andere jaren had Leeuwarden geen topatleten aan de start. Dus bij de prijsuitreiking dit jaar geen Leeuwarders op het ereschavot.
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Ik begin rustig en probeer de hartslag in het begin niet boven de 150 te laten komen, maar de warmte maakt dat praktisch onmogelijk. De drukte in de smalle straten en later op het te smalle voetpad, zorgt ervoor dat ik niet echt snel kan lopen en toch tikt de meter bijna de 170 aan. Nadat we de Tesselschadestraat achter ons laten, krijgen we iets meer ruimte. De eerste drankpost zie ik te laat en laat ik daarom maar voor wat het is. 
restant. Na de 
Ik besluit maar niets te drinken bij de laatste verversingspost. Ik giet een bekertje water in mijn nek en ga verder. Mijn twee medelopers grijpen dankbaar naar het water en ik begin er wat hoop in te krijgen vandaag niet als laatste te hoeven eindigen. Bij de afslag naar de 
serieuzer trainen. Dit weekend staat trouwens ook eerst een zwaar trainingsweekend in de planning (op de fiets) in en rond Winterberg, dus ik zal me ook nog een beetje rustig moeten houden, wil ik mijn fietsmaat Marcel kunnen bijbenen op de bergen. Vandaag dus nog een vrij loopje. Een prima manier om mijn nieuwe speeltje uit te proberen, de 
De wind woei in grote hoeveelheden rond het huisje vannacht. Een paar keer werd ik er wakker van, maar had desalniettemin een prima nachtrust. De zon schijnt als ik naar beneden stap, buiten zie ik hoe de organisatie de laatste voorbereidingen treft. Ik bedenk dat als de wind wat gaat liggen, het een prima dag wordt om te lopen. Na een uitgebreid ontbijt zie ik mijn ouders fietsen; ze wilden graag eens zo'n evenement van dichtbij meemaken en natuurlijk zijn ze welkom. Eerst kijken we bij de start van de kwart marathon. De organisatie deelt mede, dat de halve marathon een uur is uitgesteld vanwege het tij, in combinatie met de harde wind. Ik heb dus een uurtje langer om me voor te bereiden. Om kwart over één ga ik naar de startvakken, waar ik mooi op tijd binnen ben, met nog genoeg tijd voor een laatste plas en daarna een praatje met Martin. Ons startvak gaat open en we lopen naar de start. Het startschot klinkt: de Egmond Halve Marathon is begonnen. 
